Het is maar televisie. Lees eens een boek (XLIV) - Archiveren, een praktische handleiding

Archiveren, een praktische handleidingOns archief is optimaal georganiseerd, zo lang maar niemand zijn best doet om het op te ruimen. Wij werken vooral met stapels en weten doorgaans vrij nauwkeurig wat er in welke stapel zit. Acceptgiro's en facturen hebben de positieve neiging in de stapels te verdwijnen om nooit meer teruggevonden te worden, maar we betalen de herinneringen meestal meteen, al was het maar om te voorkomen dat deze papieren Bermudadriehoek van het betaalwezen ons te veel gaat kosten aan administratiekosten, dwangbevelen en deurwaarders.

Het blijkt ook anders te kunnen en daarom is het boek van de dag het boek 'Archiveren, een praktische handleiding' (ISBN 90-389-0321-9). Sinds Stommeling Jones zijn Leer uzelf autorijden (een handleiding) op het web geslingerd heeft, hebben wij niet meer zo'n praktische handleiding gezien. Neem nu hoofdstuk vier: 'Methoden van opbergen en terugvinden'.

"OPBERGTIJD EN OPZOEKTIJD
Ga uit van de vuistregel dat naarmate meer tijd wordt besteed aan het opbergen van een document, minder tijd nodig is voor het terugvinden [...] Het is daarom verstandig de nodige aandacht en tijd te besteden aan het opbergen van stukken die regelmatig geraadpleegd worden, zodat ze snel vindbaar zijn."

Daar zouden wij zelf nooit opgekomen zijn en wij zullen onze stagiaire de opdracht geven dit boek door te werken en in de praktijk te brengen. Tot nog toe besteedt zij vooral erg veel tijd aan het zoekmaken, verstoppen en spoorloos laten verdwijnen van stukken die wij vaak zouden moeten raadplegen. Wij gaan ervan uit dat zij denkt dat het zo hoort, maar sommige redactieleden denken dat ze het expres doet omdat wij haar te weinig zouden betalen. Er staan trouwens ook illustraties in het boek, ter lering ende vermaak (ook een paar Guuststripjes maar de beste Guustarchiveringsstrips ontbreken).

Het volgende gaf ons echter stof tot nadenken. Op pagina 52 staat een foto van een archiefkast annex magazijnstelling, tot de nok gevuld met kartonnen archiefdozen waarin men papier zou kunnen vermoeden. Op pagina 53 staat een afbeelding van een papiervernietiger. De onderschriften luiden:

Het grootste gevaar voor een statisch archief is niet brand, maar vochtigheid!
Papiervernietigers zijn zowel in lichte, voor dunne stapels papier, als zware uitvoeringen verkrijgbaar.



11-08-2005 16.37 | Door: Cpt. Iglo

Reacties

Het reactieveld bij dit onderwerp is gesloten. Mocht u nog iets aan de discussie toe te voegen hebben, dan kunt u reageren via reacties@opinieleiders.nl of op het Opinieleidersforum.



Opinieleiders.nl © 1999 - 2021 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere