Ayaan Hirsi Ali, de Ayaan Hirsi Ali van de VVD

Stommeling Jones als kamerclown
Sinds de heer Wiegel erop gewezen heeft dat Ayaan Hirsi Ali in zijn ogen wel eens wat meer tijd aan haar kamerwerk zou mogen besteden, hebben wij al een aantal mensen de Ayaan Hirsi Ali van hun partij genoemd, omdat zij in onze ogen te weinig tijd aan hun kamerwerk besteedden. Voorzover wij ons kunnen herinneren, hadden wij tot nog toe Ayaan Hirsi Ali zelf nog geen Ayaan Hirsi Ali genoemd, terwijl Ayaan Hirsi Ali toch duidelijk de Ayaan Hirsi Ali van de VVD is.
Hutspot Holland, ISBN 90 450 1465
			3

Wij zouden daar van alles over kunnen zeggen, bijvoorbeeld dat haar gedrag steeds meer begint te lijken op dat van de heersende klasse in Somalië, waar zij vandaan komt: een hele grote bek, weinig beargumenteren en vooral geen tegenspraak dulden. Ook zouden wij erop kunnen wijzen dat zij vooral populair is bij blanke mannen van middelbare leeftijd, of dat zij hier in feite illegaal is, daar zij gelogen heeft over de manier waarop ze in Nederland is aangekomen.

Toen wij echter, op last van uw en onze captain, begonnen te lezen in het boek Hutspot Holland troffen wij daarin een schets aan van de manier waarop Ayaan Hirsi Ali niet aan het boek Hutspot Holland wilde meewerken, die meer zegt (die schets dus) dan wij bij elkaar zouden kunnen verzinnen. Ayaan Hirsi Ali komt er volgens ons niet best af. Het gaat om de pagina's 16, 17 en 18 van genoemd boek:

"Nul op het rekest kreeg ik eveneens van Ayaan Hirsi Ali, helaas afwezig in dit boek. Bij haar was iets merkwaardigs aan de hand. Ik benaderde Hirsi Ali in haar hoedanigheid van woordvoerder Integratie voor de VVD-fractie in de Tweede Kamer. Ik stuurde mijn interviewverzoek daarom via de fractie, zoals gebruikelijk. Gek genoeg kreeg ik antwoord van haar uitgeverij in Amsterdam. Die liet weten dat Hirsi Ali 'dat wat ze te zeggen heeft, in haar eigen boeken wil zeggen'. Ik benaderde haar echter helemaal niet als schrijfster, ik benaderde haar als VVD-kamerlid, als politica. Heel vreemd. Een uitgeverij die als woordvoerder voor een kamerlid optreedt. Zoiets zou bij buitenstaanders het vermoeden kunnen oproepen dat Hirsi Ali zich misschien aan een kritische vraagstelling over haar ideeën wil onttrekken. Dat wringt, want van politici verwacht je dat ze in het openbaar zo af en toe verantwoording afleggen over hun ideeën. Het wringt ook omdat degenen die wijzen op een falende integratie, vaak stellen dat juist moslims zich aan kritische vragen onttrekken. Als dat zo is, geef dan het goede voorbeeld, zou ik zo zeggen.

Jammer, ik had Hirsi Ali alle ruimte willen bieden om haar analyses en meningen uiteen te zetten. De confrontatiestrategie die Hirsi Ali voert bij het aan de kaak stellen van de onderdrukking van moslima's, roept bijvoorbeeld interessante vragen op. Minderhedenonderzoeker Rinus Penninx schreef in 1995 bijvoorheeld in 'Migratie, minderheden en beleid in de toekomst; Een trendstudie' (Instituut voor Migratie- en Etnische Studies, UvA, Amsterdam 1995) over wat de emancipatie van vrouwen uit traditionele groepen in Nederland teweegbrengt bij die groepen. Penninx constateerde onder meer het volgende:

Deze ontwikkeling kan met zich meebrengen (...) dat de cohesie van gezinnen en groepen vermindert, vooral als deze niet of langzamer mee-evolueren. Dat wil echter niet zeggen dat bij dit proces heftige confrontaties altijd onvermijdelijk zijn; deze doen zich inderdaad voor, maar (waarschijnljk) vaker voltrekken de veranderingen zich geleidelijk en gedeeltelijk onvewust, zoals bijvoorbeeld blijkt uit Bartels' studie onder Molukkers. Uit twee recente, grootschalige Belgische surveys onder 17-49-jarige Turkse en Marokkaanse vrouwen blijkt iets soortgelijks: 'De spanning tussen enerzijds het streven naar meer individuele autonomie vanwege vrouwen en anderzijds hun loyaliteitten opzichte van de Turkse en Marokkaanse culturen beheerst stellig het leven en denken van de meerderheid van de respondenten. Het modale patroon dat hierbij werd vastgesteld, is dat van de langzame, graduele verschuiving in de richting van meer vrouwelijke autonomie ten aanzien van de man. Hierbij werd slechts in uitzonderlijke gevallen een confrontatiestrategie gevolgd. Veel belangrijker is de tactiek van het zoeken naar een modus vivendi met verschuivend zwaartepunt.'
Zou je als voorvechtster van vrouwenrechten niet beter kunnen aansluiten bij dat tactische zoeken naar zo'n modus vivendi met verschuivend zwaartepunt? Of hadden die onderzoekers het mis? Vindt Hirsi Ali de ontwikkelingen tien jaar later fundamenteel anders? Of dient haar confrontatiestrategie een ander doel? Had de Turks-Amerikaanse Zeyno Baran, directeur Internationale veiligheid van het Nixon Centre (een onafhankelijke denktank in Washington) misschien gelijk toen ze in de Volkskrant van 8 augustus 2005 het volgende verklaarde: 'Hirsi Ali plaatst belangrijke zaken op de agenda, maar ze kwetst ook mensen. In Amerika begrijpen ze niet waarom ze te radicaal is voor Nederland. Daar zijn ze dol op moslimvrouwen die zich uitspreken. Misschien blijkt later dat Nederland een paar extreme stemmen nodig had om de weg vrij te maken voor een groep politici die met een fatsoenlijker verhaal komen?'

Jammer dat we nu niet weten wat Hirsi Ali hiervan vindt. Ik had haar in dit verband ook graag willen voorleggen wat Geert Mak in zijn pamfiet Gedoemd tot kwetsbaarheid (Atlas, Amsterdam 2005) schreef:

Als de Nobelprijswinnares Shirin Ebadi, die in haar land Iran al jaren een moeizame emancipatiestrijd voerde voor en met haar islamitische lotgenoten, in het publiek verscheen werd ze overal door moslimvrouwen toegejuicht, ondanks alle risico's die ze liepen. Zoiets had ik nog nooit zien gebeuren rond Hirsi Ali. Wie ik wel in haar entourage zag, altijd maar weer, waren autochtone mannen, handelaars in angst, figuren die politiek belang hadden bij het voortduren van de crisis, gezeten burgers die, een enkele uitzondering daargelaten, nooit in hun loopbaan enige belangstelling hadden voor het lot van moslimvrouwen, en het was volstrekt onduidelijk wie nu wie gebruikte. Het ging, vrees ik, uiteindelijk ook niet om de vrouwen. Het ging om de religie.
Pittige stellingen. Heeft Geert Mak het mis? Zo ja, waarom heeft hij het mis? Heeft Hirsi Ali misschien aanwijzingen dat ze wél veel weerkiank vindt onder de onderdrukte moslima's voor wie ze wil opkomen?

Alleen al uit het oogpunt van hoor en wederhoor had ik haar heel graag de kans gegeven haar mening hierover te geven. Net zoals ik bijvoorbeeld graag haar mening gehoord had over een van haar eigen voorstellen uit de VVD-integratienota; daarin wordt geopperd om migranten te onderwerpen aan de cricket loyalty test: juichen ze wel voor Oranje als 'onze jongens' een finale tegen bijvoorbeeld Marokko of Turkije spelen?

lets anders had ik Hirsi Ali eveneens willen voorleggen. Aan de ene kant steunt ze als woordvoerder Integratie van de VVD-fractie het stringent uitgevoerde asielbeleid van haar partijgenote Rita Verdonk. In dat beleid is onder meer bepaald dat asielzoekers die via andere EU-landen Nederland binnenkomen, direct teruggestuurd moeten worden naar het betreffende land van eerste opvang (en natuurlijk al helemaal als het vluchtverhaal niet blijkt te kloppen). Aan de andere kant vertelde Hirsi Ali in een HP/De Tijd-interview dat ze zelf als vluchtelinge vanuit Duitsland naar Nederland was gekomen; een tante had haar echter verteld dat ze beter kon zeggen dat ze direct uit Afrika kwam, want dan had ze meer kans op toelating in Nederland. Dit roept een vermoeden op van meten met twee maten, iets wat misschien hypocriet kan overkomen. Ik had graag Hirsi Ali's mening hierover gehoord. Misschien heeft ze wel een goede verklaring voor het ogenschijnlijke meten met twee maten. Misschien kan ze uitstekend uitleggen waarom een leugentje om bestwil in haar geval wel geoorloofd was en in al die andere gevallen niet. Alweer: jammer dat we het nu niet weten."



05-01-2006 00.02 | Door: Stommeling Jones

Reacties

Het reactieveld bij dit onderwerp is gesloten. Mocht u nog iets aan de discussie toe te voegen hebben, dan kunt u reageren via reacties@opinieleiders.nl of op het Opinieleidersforum.



Opinieleiders.nl © 1999 - 2021 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere