's Nachts mag je doodvallen

Midden in de nacht pijn krijgen aan je gebit? Geen goed idee. Vooral niet als de pijn zo hevig wordtdat het niet te harden is en je er gillend gek van dreigt te worden. Je kunt natuurlijk gaan gillen, maar dan krijg je de politie op je dak wegens burengerucht en met een beetje geluk nemen ze je huisgenoten mee naar het bureau op verdenking van mishandeling, maar daarmede ben je je pijn nog niet kwijt. Proberen midden in de nacht een tandarts te bellen? Kun je doen en dan krijg je iemand aan de lijn die je weet te vertellen, dat er geen tandartsen zijn die ‘s nachts werken.

Je krijgt dan nog wel het advies je huisarts te bellen en die doet wat hij moet doen: die verwijst je meteen terug naar de tandarts. Hetzelfde nummer weer gebeld, maar iemand anders aan de lijn, of ze hebben het zo druk dat ze je niet herkennen, en weer de mededeling dat tandartsen ‘s nachts slapen, of de kroeg in zijn danwel hun buitenechtelijke relaties onderhouden, maar in ieder geval geen kiezen trekken, tenminste niet tegen betaling ("En u zit daar dus uitsluitend met het doel mij dat te vertellen?" "Daar komt het wel op neer." "Nou, daar word je ook niet vrolijk van." "Inderdaad").

"Neemt u maar een pijnstiller, tegen de pijn." Op zich een zinnige gedachte, maar niet voor iemand met een hoge pijndrempel. Zo iemand heeft namelijk geen pijnstillers in huis, omdat hij namelijk vrijwel nooit pijnstillers nodig heeft. De apotheker met nachtdienst blijkt er dan weer niet vrolijk van te worden als hij om vier uur ‘s ochtends wordt wakker gebeld voor paracetamol. Het gekke is, dat je je in zo’n situatie helemaal niet druk maakt over verzekeringen of keuzevrijheid.

01-10-2005 23.25 | Door: Arnold Kuijk

Het reactieveld bij dit onderwerp is gesloten. Mocht u nog iets aan de discussie toe te voegen hebben, dan kunt u reageren via reacties@opinieleiders.nl of op het Opinieleidersforum.