Filmpagina

filmpagina

Geweldige films

Schultze Gets The Blues

Een merkwaardige film met veel humor en weinig actie. Of was het nou drama? Dat ook. De maker heeft vast veel naar Tati gekeken. Ook ‘The Office’, ‘Spinal Tap’ en ‘The Rutles’ kwamen in ons hoofd op en niet alleen vanwege het hier en daar pseudodocumentaire karakter. Bij een van de scènes in Louisiana verwachtten wij ieder moment dat die negerin uit ‘The Rutles’ zou gaan roepen: “He’s lyin’! He’s always lyin’!”. Maar die negerin zat niet in deze film en Schultze zat niet te liegen.

The Band’s Visit

Een Egyptisch orkest gaat ergens linksaf waar het rechtdoor had gemoeten. Rampen, crises en catastrofes liggen op de loer.
“I like Chet Baker.”

The World’s Fastest Indian

Een man mag niet huilen. En de eerste film die mij aan het janken krijgt moet zogenaamd nog gemaakt worden. En dergelijke. Het gaat over een gek die iets wil bewijzen met zijn bejaarde motorfiets. Of zo. Desnoods een bejaarde met zijn gekke motorfiets. Of over vriendschap? Liefde zelfs? Wacht, niet sentimenteel worden. Heeft Anthony Hopkins eigenlijk wel een Oscar gehad voor deze film? Of heeft hij verloren van de motorfiets?


Goede films

Ascenseur pour l’échafaud

Maurice Ronet komt er te laat achter dat hij zijn auto op slot had moeten zetten. Jeanne Moreau probeert te redden wat er te redden valt, maar dat helpt niet echt. Miles Davis heeft zichzelf met de muziek voor deze film de eeuwigheid ingeblazen.

Bad Day at Black Rock

Spencer Tracy gaat iemand een medaille overhandigen. Dat stuit op problemen.

Burn After Reading

John Malkovich neemt ontslag en daarna gebeurt er van alles. David Rasche kan er geen chocola van maken en de geestelijke gezondheid van George Clooney lijdt eronder.
“What a clusterfuck.”

Capricorn One

Er zijn mensen die denken dat de maanlandingen nooit hebben plaatsgevonden. Deze film gaat over Mars. Toch ben ik op 21 juli 1969 niet voor nix midden in de nacht mijn bed uitgekomen. Die maanlanding was echt.

Dave

Zo heb je een uitzendbureau en zo ben je president van de Verenigde Staten. “It’s monday and everybody works on a monday”

De illusionist

Een unieke kruising tussen “Once Upon A Time In The West” en “Les vacances de M. Hulot”. Komiek, goeroe en dissident Freek de Jonge en de volstrekt humorloze mooifilmer Jos Stelling hebben elkaar gevonden. De film heeft, mede dankzij de Morriconemuziek van Willem Breuker, een unieke sfeer. Een prachtige film en wat is het toch jammer dat ze niet vaker hebben samengewerkt.

Der Untergang

De laatste dagen van Hitler in zijn bunker. Genieten geblazen, vooral in de drie uur durende director’s cut. Er gebeuren nare dingen en het is zeker geen lachfilm, maar Hitler gaat dood en dat is ook wat waard.

Double Indemnity

Net zoals een goede kastelein niet drinkt, moet een verzekeringsagent van zijn eigen verzekeringen afblijven. Fred MacMurray, Barbara Stanwyck en Edward G. Robinson.

Dr. Strangelove

Peter Sellers in drie rollen. George C. Scott is geweldig als generaal. Atoomoorlog of geen atoomoorlog? “We’ll meet again.”

Falling Down

In het begin kun je je nog met de hoofdpersoon (Michael Douglas) identificeren. Als dat aan het eind nog zo is, is er iets niet helemaal in orde.

Fargo

Een zwangere sheriff lost misdaden op. Hup de sheriff!

Frost/Nixon

De interviews van David Frost met Richard Nixon als figuurlijke bokswedstrijd. Historisch niet geheel correct, maar wel boeiend.

Get Carter

Michael Caine als keiharde boef. En hij is niet de enige in deze film. Niet echt een lachfilm.

Good Night, and Good Luck

Zwart-witfilm over Edward R. Murrow die ruzie krijgt met de beruchte communistenjager senator (“the junior senator from Wisconsin”) Joseph McCarthy. In zwart-wit omdat men archiefbeelden van McCarthy wilde gebruiken. Naar het schijnt vond een deel van het publiek dat de acteur die McCarthy speelde nogal overdreef, wat wel grappig was aangezien het McCarthy zelf betrof.

Grizzly Man

Timothy Dexter besloot om hem moverende redenen voortaan tussen de beren te gaan wonen. Hij had zijn naam al eerder gewijzigd in Timothy Treadwell, dus dat had er verder niet zoveel mee te maken, maar onder die naam is hij terechtgekomen in de documentaire ‘Grizzly Man’ van Werner Herzog. Een merkwaardige film over een nog merkwaardiger persoon.

Timothy Treadwell had het op zich genomen om middenin een ‘National Park’, waar de beren uitstekend beschermd waren, de beren te gaan beschermen tegen bedreigingen van buitenaf, die er dus niet waren. Een van de geïnterviewden dacht dat de beren hem zolang ongemoeid hadden gelaten omdat ze meenden dat er een steekje aan hem los was. Timothy’s grote fout was dat hij de beren niet zag als de wilde beesten die zij waren, maar veeleer als vriendelijke mannen in berenpakken (misschien als vrouwen, maar die berenpakken zijn nogal zwaar, dus dat zal wel niet). Hij probeerde niet alleen dieren die niet bedreigd werden te beschermen tegen een nietbestaand gevaar, hij dacht nog dat hij vriendjes met ze was ook. Uit deze film van Werner Herzog krijg je de indruk dat Timothy op een soort religieuze zoektocht naar zichzelf was, of zoiets.

Zie ook ‘Mensen horen bang te zijn voor eekhoorns‘.

High Noon

Er moeten prettiger manieren zijn om je trouwdag door te brengen.
“It’s all for nothing, Will. It’s all for nothing.”
Maar je weet uiteindelijk wel wat je aan elkaar hebt.

In The Heat Of The Night

Sidney Poitier wil de trein naar huis nemen, maar er komt iets tussen.

In The Line Of Fire

Clint Eastwood is goed als lijfwacht van de president. Hij krijgt het aan de stok met John Malkovich. Het verhaal is zo goed dat zelfs John Malkovich er niet in slaagt de film om zeep te helpen. En dat wil wat zeggen.

Intouchables

Beslist geen Franse versie van The Untouchables. Een uitkeringstrekker wil alleen een handtekening, maar daar gaat iets mis. Twaalf kilometer per uur blijkt een zeer aangename snelheid als je niet kunt lopen en het moet niet makkelijk zijn om wakker te worden met twee stijve oren als je je handen niet kunt bewegen.

Le viager

Scenario van René Goscinny en Pierre Tchernia. Marcel Gotlib leverde de kindertekeningen. Michel Serrault is helemaal op en de dokter ziet een gunstig handeltje. “L’est usé, l’en a plus que pour deux ans, faites-moi confiance.” Als je iemand wilt aangeven bij de autoriteiten, moet je dat wel op het juiste moment doen, blijkt hier. Gérard Depardieu als huurmoordenaar.

Life Of Brian

“I’m Brian of Nazareth! And so’s my wife”. Jezus komt ook even voorbij.

Monty Python And The Holy Grail

Middeleeuwse versie van “Raiders Of The Lost Ark”. Neen, deze was eerst, dus “Raiders Of The Lost Ark” is de serieuze versie van deze. Maar hier lopen geen Nazis in rond. John Malkovich gelukkig ook niet.

My Cousin Vinny

Joe Pesci en Marisa Tomei vormen een schitterend duo. De rechter is ook erg leuk. En je leert hoe lang je grutten moet koken. Als je dat zou willen.

Space Cowboys

Clint Eastwood, Tommy Lee Jones, Donald Sutherland en James Garner. Clint Eastwood is 40 jaar geleden vervangen door een aap, en daar is hij nu nog boos over. Met zijn drie oude vrienden krijgt hij nu een nieuwe kans om te laten zien wat hij kan. Hij is blij. Maar hij blijft boos, want zo is hij nu eenmaal. Zou die aap een space shuttle kunnen vliegen? We zullen het nooit weten. De aap wordt niet gespeeld door John Malkovich, en dat is mooi meegenomen.

Stalingrad

Een merkwaardig soort feelgoodmovie, als u begrijpt wat ik bedoel. Een Duitse oorlogsfilm, waarin de Duitsers dus de helden zijn, maar ook weer niet. Een vreemd soort wiedergutmachung, maar toch ook weer niet. Maar alle Duitsers gaan dood, dus toch een happy ending. Of zo. Of ook weer niet. Maar zeker geen lachfilm. Dat dan weer wel. Of niet.

The Big Lebowski

Sommige Lebowski’s zijn fan van de Marx Brothers. Van deze weet ik het niet, maar ze hadden nooit op zijn kleed moeten pissen. Als je as gaat uitstrooien, moet je op de windrichting letten.

The Border

Jack Nicholson zou het liefst weer boswachter worden en de eendjes voeren, maar het zit hem niet mee. Hij moet zich nog serieus kwaad gaan maken ook.

The King Of Comedy

Robert de Niro woont nog bij zijn moeder. Daar komt verandering in.

The Longest Day

Een klassieker. John Wayne, Sean Connery, Robert Mitchum en al die anderen wonen duidelijk niet meer bij hun moeder. Hans Christian Blech ook niet.

The Men Who Stare at Goats

Wat Stephen Root niet kan met een hamster heeft George Clooney wel met een geit gedaan. Om door de muur te lopen blijk je het best een deur te kunnen gebruiken. Of toch niet?
“Don’t shoot. I’m a journalist.”

The Shawshank Redemption

Tim Robbins en Morgan Freeman zitten om verschillende redenen in de bak. Tim is onschuldig en wil eruit. Dat zouden ze allemaal wel willen, maar zijn plan is beter.

The Verdict

Paul Newman als “ambulance chaser”. Hij kan een grote slag slaan.

The Wrong Guy

Belangrijke dag voor Nelson Hibbert (Dave Foley). “Moby, the Musical: a must see.”

This Is Spinal Tap

 

Twelve Angry Men

Eerst zijn er maar elf boos, en onderweg worden sommigen nog bozer en uiteindelijk worden ze ook nog boos op elkaar. Hoeveel lawaai maakt zo’n trein eigenlijk?


Leuke films

8 Heads in a Duffel Bag

Joe Pesci speelt Tommy, een boef die acht hoofden naar San Diego moet brengen. De tas met hoofden komt in Mexico terecht en Tommy moet maar zien hoe hij zijn hoofden terugkrijgt. Je blijkt mensen te kunnen martelen door hun stethoscopen tegen elkaar te slaan, een blinde wasvrouw heeft zo haar voordelen en als je een hoofd overhebt, kun je dat in andermans tas kwijt. “It’s a beautiful day. Enjoy Mexico.”

Airplane

Airplane – The Sequel

Back To The Future

Back To The Future II

Back To The Future III

Beavis and Butthead Do America

Borat

Deze film stond eerst bij de ‘Geweldige films’, met de volgende tekst:

Borat gaat in opdracht van het Kazachstaanse ministerie van cultuur een onderzoek doen in de Verenigde Staten. Hij is als de dood voor joden, gaat een cursus etiquette volgen en wordt het slachtoffer van vele culturele misverstanden. Zijn optreden bij de rodeo leidt tot verbazing, om het voorzichtig te zeggen. In Kazachstan was men eerst niet zo blij met deze film, maar later wel, want toen had iemand hem kennelijk bekeken en had men begrepen dat niet Kazachstan maar Amerika hier op de hak genomen wordt. “Where do I put this?”

De eerste keer lachte ik mij bij een paar scènes zelfs tranen in de ogen, maar bij de tweede maal was de verrassing er af. Bij tweede beschouwing bleek wel dat er nog steeds genoeg te lachen viel en het blijft dan ook een leuke film.

Fanfare

Frankenstein

Zogenaamd heeft men zich in deze film wel aan het verhaal van Mary Shelley gehouden. Niet dus. Maar dat dondert niet. Mooie beelden, toch wel een aardig verhaal. Heb ik nou goed begrepen dat Robert De Niro rondloopt met de hersenen van John Cleese?

Get Smart

Een film op basis van de televisieserie ‘Get Smart‘. Steve Carell speelt Maxwell Smart op iets andere wijze dan Don Adams dat deed, maar wel leuk. Alle grappen die er in moeten zitten (The Cone Of Silence, “Missed it by that much”, Agent 13 in een boom) zitten er in en nog een paar meer ook. Aan het eind komt zelfs Hymie nog even opdraven. “I have boyfriend. But I can make exception.”

Hellzapoppin’

Hollow Man

Lekker spektakel van Paul Verhoeven. Een hoop bloed, en Kevin Bacon als arrogante kwast. “You should be working.”

Hopscotch

Walter Matthau speelt een spion die wil stoppen. De filmmuziek is van ene Wolfgang Mozart. Van die jongen gaan we nog wel meer horen.

I Love You To Death

Keanu Reeves en William Hurt gaan proberen Kevin Kline te vermoorden, maar het is niet persoonlijk bedoeld. “You know when someone shoots you in the head… It makes you think”

Indiana Jones And The Last Crusade

Indiana Jones And The Temple Of Doom

Jabberwocky

Het leven in de middeleeuwen was vooral vies en stoffig.

Jour de fête

Keeping Mum

Rowan Atkinson is een saaie dominee en Dame Maggie Smith de nieuwe huishoudster. Er gebeuren rare dingen, maar vanaf het moment dat die hond plotseling zijn bek houdt weet je waar het aan ligt. Het algenprobleem in de vijver wordt niet echt opgelost.

Les vacances de M. Hulot

Local Hero

MacIntyre gaat een dorp opkopen. En passant verwondt hij een konijn.
“Are you sure there are two l’s in dollar, Gideon?”

Mars Attacks

De marsmannetjes komen, en niet met goede bedoelingen. Tom Jones blijkt een vliegtuig te kunnen besturen, wat goed van pas komt.

“Die, you alien shit!

Uh-oh.

I surrender”

Mon Oncle

My Fellow Americans

Jack Lemmon en James Garner zijn ex-presidenten die een hekel aan elkaar hebben. Door omstandigheden moeten ze echter samen proberen het vege lijf te redden. Veel grappige momenten. Let op de “All-Dorothy Marching Band.”

Raiders Of The Lost Ark

South Park: Bigger, Longer, & Uncut

Grof taalgebruik, Canadezen, liedjes, Saddam Hoessein, de duivel, kortom: voor elk wat wils. “Oh my god! They killed Kenny!”

Stalag Luft

Stephen Fry is Wing-Commander Forrester, die zichzelf de codenaam ‘Big F’ heeft aangemeten. Hij meet zich wel meer aan, dus niet iedereen is even goed bevriend met hem. De suggestie dat die F niet per se voor Forrester hoeft te staan ligt voor de hand. De film is te beschouwen als een soortement kruising tussen ‘The Great Escape’ en ‘Animal Farm’ (dat zegt ook iemand op imdb.com, maar ik was er zelf ook wel opgekomen, want het ligt nogal voor de hand), terwijl ‘Big F’ soms iets heeft van Captain Mainwaring op zijn arrogantst domme momenten. Ontsnappen doe je met stijl, alles moet normaal lijken en als je een stomp in je maag krijgt, moet je Duits spreken, maar soms toch maar liever niet. De film als geheel is leuk en er zijn een paar briljante momenten. “Zwei Leute und ein Lieferwagen”.

Team America – World Police

Van de makers van South Park. Lachen, gieren, brullen. Voor het gemak liggen de Eiffeltoren, de Arc de Triomph en het Louvre ongeveer aan het zelfde plein en de piramiden in het centrum van Caïro, of zoiets. De makers hebben een hekel aan Michael Moore en Alec Baldwin, maar die zullen het er wel naar gemaakt hebben en bovendien horen filmmakers en acteurs zich niet al teveel te bemoeien met zaken waar ze niet voor doorgeleerd hebben. Filmmakers maken films, acteurs acteren en voor de rest houden zij hun bek. Daar betalen we ze al die miljoenen voor, per slot van rekening. Hoogtepunten: de neukscène en Kim Jung Il die ‘So ronery’ zingt. En meer.

“There’s no i in ‘Team America'”

“Yes there is.”

The Great Muppet Caper

The Man Who Knew Too Little

Bill Murray vermaakt zich kostelijk. De gevaren van het straattheater. En huurmoordenaars.

The Man Who Sued God

Billy Connolly krijgt te maken met overmacht, of zoals ze het in Australië noemen: ” Act Of God”. Nou, dat had God dan niet moeten doen. Het einde had misschien anders gekund, maar ja, je wilt natuurlijk als filmmaker niet alle gelovigen tegen je in het harnas jagen, dat snap ik ook nog wel.

The Meaning Of Life

The Mouse That Roared

De oorlog verklaren aan Amerika. Je moet maar durven. Zou Bin Laden deze gezien hebben? Peter Sellers speelt drie rollen.

The Muppet Movie

The Muppets Take Manhattan

The Naked Gun

The Naked Gun 2 1/2

The Naked Gun 33 1/3

The Party

Peter Sellers als onhandige feestganger. “Birdie num num”

The SpongeBob Squarepants Movie

Niet zomaar een extra lange aflevering van deze onvolprezen tekenfilmserie, wat al leuk genoeg zou zijn. Vol absurditeit. “Mijn broek staat in brand. Mijn onderbroek staat in brand. Ik sta in brand.” Met een fantastische rol voor David Hasselhoff, wiens “au” zo weggelopen zou kunnen zijn uit een van de beste Tex Avery’s en daarmee scoor je bij mij altijd. Dus.

The Truman Show

Wallace & Gromit – The Curse of the Were-Rabbit

Een leuke film van de makers van Wallace & Gromit, van wie ik mij zo uit mijn hoofd bijvoorbeeld een verkeerde broek en een reis naar de maan herinner (hm. Van Wallace & Gromit, niet van hun makers. Van de broeken van de makers van Wallace & Gromit ben ik niet op de hoogte en evenmin van hun reisgewoonten). Op het doosje van de ongetwijfeld in de aanbieding aangeschafte DVD lees ik: “Als de beroemde groenten van hun woonplaats beginnen te verdwijnen moeten de heldhaftige Wallace & Gromit al hun geniale uitvindingen gebruiken. Het dappere duo moet proberen een groot pluizig beest te stoppen”.

Dat is wel zo ongeveer wat er gebeurt. King Kong en de Rode Baron komen ook nog voorbij en Wallace roept: “We’ve created a monster”. Ken uw klassieken, derhalve.

Waltz Of The Toreadors

Peter Sellers als gepensioneerde generaal met een grote behoefte aan nieuwe dienstmeisjes en ander vrouwvolk. Zijn Franse liefje komt op bezoek en dat loopt verkeerd af.

What about Bob?

Vooruitgang boek je met kleine stapjes. Of was het nou dynamiet? Bill Murray steelt de show.

Wilt

Griff Rhys-Jones heeft problemen met zijn vrouw. Mel Smith krijgt problemen met Griff.


Films die misschien wel goed zijn, maar waar iets lijkt te missen

Brazil

The Fisher King

2001 A Space Odyssey

Blijf ik bij in slaap vallen. Er is geen chocola van te maken. Zal wel weer kunst zijn of zo. Mooie plaatjes, leuke soundtrack. HAL is natuurlijk fantastisch. Hij kent nog een leuk liedje ook.

Primary Colors


Rare films

Being John Malkovich

Deze film stond eerst bij de ‘Kutfilms’, met de volgende text:

Eerst denk je nog dat het een origineel idee is, maar gaandeweg merk je dat het toch vooral heel erg nutteloze flauwekul is. De grappen zijn dun gezaaid. Misschien was het ook niet als lachfilm bedoeld, maar als wat dan wel? John Malkovich doet zelf mee en daar wordt de film zelfs beter van. Hoe is het mogelijk.

Bij tweede beschouwing bleek dat er wel degelijk genoeg te lachen viel, dus dat ik de eerste keer vermoedelijk een chagrijnige bui heb gehad, of een grotere hekel aan John Malkovich dan tegenwoordig. Een goede film is het nog steeds niet en hij is te raar om onder de leuke films te zetten. Een rare film dus. Maar wel een leuke rare film. Als je in een goeie bui bent dus.

Notsjnoi Dozor/Night Watch

Anton wil zijn vriendin terug en veroorzaakt een ramp van niet geringe omvang. En je kunt honderd keer de belichaming van het kwaad zijn, dat wil nog niet zeggen dat je in Moskou niet hoeft uit te kijken met oversteken. Dat die ambulance gewoon kon doorrijden is een wonder. De ene vampier is duidelijk de andere niet en als je vrouwenkleren nodig hebt, ga je even naar de buurman en vraag je: “Heb jij toevallig wat vrouwenkleren voor me?”

Hoewel ik de film goed vond, zet ik hem in eerste instantie bij de rare films en wie overstuur raakt van een paar emmers bloed, ontploffende hoofden, vampiers, steekwonden en Ghostbusters zonder grappen, kan deze film beter niet bekijken. Wie overstuur raakt van Ghostbusters mét grappen trouwens ook niet.

The Darjeeling Limited

Drie broers in India. Owen Wilson heeft zijn hoofd gestoten en daar heeft iedereen last van.

The Man Without a Past

Natuurlijk heeft die man wel een verleden. Hij kan het zich alleen niet meer helemaal herinneren, wat best lastig is.


Films die geen herhaling verdragen. Of in ieder geval niet te vaak

Midnight Cowboy

Deze film is de oorzaak van deze categorie. Ik had hem eerst bij de goeie films staan, maar na nog een keer bekijken, is mijn mening veranderd. Alleen de opening en het slot zijn echt goed. Als je hem al eens gezien hebt, dwaal je tussendoor steeds af. Of je valt in slaap. De muziek is goed.


Leuke films voor wie niets beters te doen heeft

Austin Powers – International Man Of Mystery

Austin Powers – The Spy Who Shagged Me

Bean – The Ultimate Disaster Movie

Rowan Atkinson is Mr Bean. Bean praat te veel. Toch zitten er leuke grappen in.

Caddyshack

Bill Murray als terreinknecht steelt de show.

Clockwise

John Cleese als schooldirecteur. Hij is onderweg naar een belangrijke vergadering. Door een foutje mist hij de trein en raakt hij zijn toespraak kwijt. Als je geen Fawlty Towers of Monty Python verwacht, is deze film toch wel aardig, en hij wordt leuker naarmate je hem vaker ziet.

Johnny English

Deze film heeft zijn momenten, bijvoorbeeld op de begraafplaats. Hij heeft echter ook Natalie Imbruglia en John Malkovich. Dat helpt niet echt.

Kindergarten Cop

Arnold Schwarzenegger als schoolmeester. Zijn die kindertjes nou zo klein, of is die Schwarzenegger zo groot?

Monty Python Live At The Hollywood Bowl

Mr.Bean’s Holiday

Rowan Atkinson is opnieuw Mr Bean. In de eerste Beanfilm praatte Mr Bean te veel. Dat is hier verholpen. Er gaat van alles voorspelbaar mis en het verhaal is niet geweldig. Toch zitten er weer een paar leuke grappen in. Ook een paar tekenfilmmomenten, waarin fysiek malheur niet zo desastreus uitpakt als in de werkelijkheid het geval zou zijn geweest. Het einde is leuk en door de beelden van Frankrijk krijg je zelf ook een vakantiegevoel.

The Triple Cross

Christopher Plummer voert vooral zijn eigen oorlog. Gert Fröbe heeft hem door maar kan hem niets maken en Yul Brynner begrijpt het allemaal niet zo. Of toch? O, wat zijn die Nazis dom.


Misschien best aardig, maar komt te traag op gang, dus weggezapt

Starship Troopers


Redelijk verteerbare films voor wie niets beters te doen heeft

Amsterdamned

Vooral leuk voor inwoners van Utrecht en Amsterdam, door de scènes waarin beide steden naadloos in elkaar overgaan. Met de speedboat langs de terrasjes aan de Oude Gracht. De rondvaartboot heeft er een concurrent bij.

Als je begrijpt wat ik bedoel

Het verbaast me niet dat Toonder hier niet blij mee was. De sfeer van de Bommelverhalen ontbreekt. Toch is het een redelijke tekenfilm, en Grootgrut (“dat kan meneer Bommel best betalen”) is het leukst.

De wisselwachter

Een film vol mooie plaatjes, maar zonder humor of interessant verhaal. Jos Stelling zonder Freek de Jonge is iets totaal anders dan met.


Waardeloze films waar je heel hard om moet lachen als je melig bent

300

Gaat zogenaamd over de Spartaanse koning Leonidas en zijn strijd tegen de Perzische koning Xerxes bij Thermopylae, maar heeft daar al heel snel verrassend weinig mee te maken. De homo-erotische boventonen zijn onmiskenbaar en leiden tot grote hilariteit, evenals de opgetekende buikspieren. Een zogeheten wasbordje (of, hoe toepasselijk, “six-pack”) op een bierbuik heeft natuurlijk een regelrechte lachsalvo tot gevolg.

Hoe verder de film vordert, des te belachelijker worden de vijanden van de Spartanen. Een minimaal drie meter hoge gepiercte koning Xerxes is al reuze grappig, maar de exploderende dinosaurus (kan ook een neushoorn geweest zijn) en de olifant zo hoog als een huis stelen een deel van de show, terwijl de geketende reus herinneringen oproept aan Mongo uit ‘Blazing Saddles’ (“Mongo only pawn… in game of life.”) Al bij al is deze film hilarisch, hoe onbedoeld misschien ook. Het is de verfilming van een stripverhaal en je vraagt je dan ook af wat deze regisseur van pakweg ‘Suske en Wiske – de nerveuze Nerviërs’, ‘De zwarte smurfen’ of ‘Iznogoedh – Magie-fiction‘ weet te maken.

Astinos:You still here?

Stelios:Somebody’s gotta watch your back.

Astinos:Not now, I’m a little busy!

Reefer Madness

Haalt het niet bij ‘The Attack Of The 50 Foot Woman’, maar die staat dan ook op eenzame hoogte. Zogenaamd een voorlichtingsfilm uit de jaren dertig over de gevaren van marijuana. Houterig acteerwerk, een idiote plot en een gestoorde pianist wiens functie nooit helemaal duidelijk wordt. “Women cry for it – men die for it!” “One moment of bliss – a lifetime of regret”. Het is toch wat.

Rounders

John Malkovich schmiert vreselijk en het verhaal deugt voor geen meter. Kaartspelen is nu eenmaal geen kijksport.

The Panic Room

Voorspelbaar van begin tot eind. Geen cliché wordt geschuwd en de overbodige speciale effecten spatten van het doek.

The Attack Of The 50 Foot Woman

De oorspronkelijke zwart-witversie. Een B-film van het zuiverste water, en dat water mocht duidelijk ook nog een keer helemaal nix kosten. Fantastisch knullig verhaal met dito effecten. Een klassieker.


De moeite van het bekijken eigenlijk niet waard

Andy, Bloed en Blond Haar

Onze filmencyclopedie (Robert Hofman’s Speelfilm encyclopedie, zesde editie, ISBN 90-245-1328-6) zegt er het volgende over:

Een punkerige provinciaalse jongen ontmoet een sjiek Amsterdams fotomodel dat hem na een beroving bij de politie aangeeft. Een oorspronkelijke film, aansluitend bij de Amerikaanse tradities van de jaren vijftig (THE WILD ONE), die als debuut helaas onder de maat bleef door een belabberd scenario en slecht acteerwerk

Ik vind het vooral een fantastisch mislukte poging tot roadmovie die mij in de verte zelfs deed denken aan Midnight Cowboy, wat dan weer helemaal geen roadmovie is. Bij de scènes in de grote stad meende ik muziek van Herman Brood te horen en aan het eind komt Normaal nog even een liedje doen. De film is uit 1978, dus daar zal het wel aan liggen.

Het is opvallend hoe leeg Nederland toen nog was en hoe langzaam er gereden werd. Een aantal close-ups van de kilometerteller die maar liefst negentig kilometer per uur aangeeft tijdens het inhalen versterkt die indruk. De tegenstelling tussen de “provinciaalse jongen” en het “sjiek[e] Amsterdamse fotomodel” komt niet goed uit de verf, al was het maar doordat de “provinciaalse jongen” als een mompelende zombie door het beeld schuift en het fotomodel niets sjieks heeft, tenzij je een geverfde stoephoer met een Marilynmonroecomplex sjiek vindt natuurlijk.

Voor een film met het woord bloed in de titel valt de hoeveelheid bloed best mee, of tegen, afhankelijk van je voorkeuren. Het blonde haar lijkt mij duidelijk niet echt.

Oh Boy

Humoristisch bedoeld, maar Orlow Seunke heeft te weinig gevoel voor humor. De meeste grappen zijn gejat van Buster Keaton, een paar uit Hellzapoppin’ en één uit “It’s A Gift” van W.C. Fields. Zonde van het talent van Kees van Kooten. Als ik er niet zelf in gefigureerd had (onder andere als jongleur) zou ik er nooit meer naar kijken.

Wings Of Fame

Heeft op een of ander Tsjechisch filmfestival nog wel een prijs gekregen, maar stelt toch niet veel voor. Deze film betekende voor mij het begin van mijn figurantencarrière (“man met baard”). Anders had ik er waarschijnlijk nooit van gehoord, zoals zovelen.

Kramer vs. Kramer

Typisch Amerikaans sentimenteel geslijmjurk.


Bijzondere categorieën

Kramer vs. Kramer vs. Godzilla

Meesterwerk van Marti di Bergi. Helaas nergens te bekijken.

Laurel en Hardy

Hoe iemand Laurel en Hardy niet leuk kan vinden ontgaat mij.

The Marx Brothers

De films van The Marx Brothers hebben het probleem dat ze ophouden leuk te zijn als de Marxen niet in beeld zijn. Houdt de afstandsbediening van de video bij de hand om stukken versneld te kunnen doordraaien. Mijn favoriete Marxbroer is Groucho. Het harpspel van Harpo en het pianospel van Chico houden de films alleen maar op. Als je een Marx Brothersfilm voor het eerst ziet, moet je hem eigenlijk wel zonder doorspoelen bekijken, later zoek je je favoriete scënes op. Er zijn ook mensen die helemaal niet van de Marx Brothers houden. Schijnt. Zie ook: Nooit een Hungerdunger vergeten, waarin de gebroeders Moszkowicz met de Marx Brothers worden vergeleken.

Charlie Chaplin

Was in zijn tijd zeer populair, nu vindt vrijwel niemand hem meer leuk. The Great Dictator blijft het bekijken waard.

De leukste Nederlandse film nooit gemaakt

Guido Derksen (Handboek voor het hiernamaals, De gebroeders) en ik hebben het script hiervoor geschreven. Tot nog toe heeft nog niemand het verfilmd (investeerders kunnen nog contact opnemen). Wacht maar tot het boek uitkomt!


Niet voor hetero mannen

(Als je met je vrouw mee moet kijken: verstand op nul en veel bier drinken.)

Bridget Jones’s Diary

Liever verliefd

Heb ik zelf nooit gezien. Ben ik voor gewaarschuwd door mijn vriendin. Die vond hem leuk. Er zat geen enkele man in de zaal.


Kutfilms

(Te mijden)

Amadeus

Een stompzinnig staaltje geschiedvervalsing. Salieri heeft Mozart niet vermoord, want daar had hij geen enkele reden toe. Bij de begrafenis van Mozart was het heel redelijk weer voor de tijd van het jaar, en dan is Mozart ook nog eens niet van de armen begraven. Mozart’s vrouw was trouwens helemaal niet zo aardig voor Mozart. Ach jee, wat naar nou. Ik had hem eerst in de categorie “niet voor hetero mannen” geplaatst, met de volgende tekst erbij: “Het kan ook zijn dat dit toch gewoon een kutfilm is. Historisch onjuist en boeit voor geen meter. Minder erg dan Dangerous Liaisons. Voordeel van de twijfel.” Toen zag ik er weer een fragment van, en was mijn twijfel weg. Toch gewoon een kutfilm dus.

Austin Powers – Goldmember

De eerste twee films over Austin Powers waren nog tot daar aan toe, maar deze is volslagen waardeloos. Het kan best zijn dat men er nog wel zijn best op gedaan heeft ook, maar dat is er niet aan af te zien. Michael Caine doet eraan mee, maar die had misschien beter een pseudoniem kunnen gebruiken (Maurice Micklewhite of zo). Zelfs de scène met de schaduw is niet echt leuk. De enige reden om deze film uit te zien, is om jezelf ervan te overtuigen dat het zo slecht blijft. Ik geef een hint: het blijft zo slecht.

Being John Malkovich

Opgewaardeerd naar de ‘Rare films’ zie aldaar.

Cape Fear

(De versie met Robert de Niro.) Belachelijke film vol zinloos geweld. Geen spoor van spanning.

Crime and Punishment

Het is een hele tijd geleden dat ik Dostojevskij’s ‘Misdaad en Straf‘ gelezen heb, maar reeds bij de eerste scène van ‘Crime and Punishment’ in de versie met Patrick Dempsey, Julie Delpy en Ben Kingsley bekroop mij het gevoel dat er iets ernstig mis was.

De film opent met een scène waarin iemand probeert de een of andere tsaar te vermoorden, net nadat die uit de een of andere kerk naar buiten is gekomen en in een koets gestapt is. Het is dat er duidelijk met grote letters was aangegeven dat het in St. Petersburg speelde, maar anders had ik toch zomaar kunnen denken dat die kerk Moskou moest voorstellen.

Het boek speelt zich af in St. Petersburg, dus dat ze dat er even bijzeiden, was nog wel aardig. Dat ze de student Raskolnikov in het begin sympathiek proberen te maken, is al minder, want ik had hem toch meer in mijn herinnering als een arrogante klootzak die probeerde iets te bewijzen en onderweg merkte dat hij zich vergist had. In deze versie, geregisseerd door Joseph Sargent en zo te zien rechtstreeks voor de televisie gemaakt, laten ze Raskolnikov een paar kinderen uit een brandend pand redden, wat ik mij ook niet uit het boek kan herinneren. Dat wil trouwens niet zeggen dat het er niet instaat, want het is echt lang geleden dat ik het gelezen heb.

Deze versie had ik gekocht in de aanbieding, uitgaande van de gedachte dat Ben Kingsley in ieder geval een goed acteur is en dat klopt ook wel. Het feit dat de regisseur het opportuun geacht heeft alle acteurs te laten spreken met een Russisch accent, of iets wat daar voor door moet gaan, geeft deze film echter een zeer hoog alloallogehalte en dat kan het verhaal nou net niet hebben, zelfs als ze er niets aan verminken. Helaas krijg ik de indruk dat het hele verhaal hier wel degelijk ernstig gemutileerd is en daar word ik niet vrolijk van. Wat dat betreft is het nog een geluk dat ik deze rotzooi niet vlak na lezing van het boek gezien heb, wat ik per ongeluk met ‘Under the Volcano’ wel gedaan had.

De ondertitel op het dvddoosje had mij natuurlijk al moeten waarschuwen: “Three Strangers, United by Love and Murder”. Pardon? Daar gaat dat boek helemaal niet over. Kortom: deze film dient men te mijden als de pest en ik moet het boek weer eens herlezen.

Dangerous Liaisons

Onsympathieke en lamlendige personen maken elkaar en anderen het leven zuur. Al na een kwartier kan het je geen reet schelen als ze allemaal dood vallen en na een half uur ga je hevig zitten hopen dat het al zo ver was. Geen sympathiek personage in de buurt.

Death In Venice

Pretentieus pseudointellectueel prutswerk. Overspannen hark gaat naar Venetië, wordt verliefd op een lelijk knulletje en gaat dood aan de cholera. Het hele verhaal had ook in dertig seconden gekund, en dat was dan nog dertig seconden te veel geweest. Als je dan toch gedwongen wordt dit gedrocht te bekijken, let dan op de fouten in de continuïteit: in sommige scènes wisselt de hoofdpersoon binnen een dialoog drie keer van pak.

Delicatessen

Franse humor op zijn beroerdst. Onbegrijpelijke onsamenhangende pretentieuze rotzooi. Hier en daar lijkt het, met name in gebruik van lenzen en sfeertekening, alsof men geprobeerd heeft te jatten van “Brazil”, maar daar eigenlijk zelf de zin al niet meer van inzag.

Jesus Christ Superstar

De muziek is best aardig. Als gevolg daarvan heb ik een paar keer een poging ondernomen om de film te bekijken, maar langer dan een paar minuten heb ik het nooit volgehouden. Niet om door te komen, dit gedrocht. Misschien moet je een gristelijke homo zijn om deze relimusical te kunnen waarderen.

L’empire des sens

Japanse porno in pretentieuze verpakking.

Narayama Bushi-Ko

De versie uit 1983. Zwaar overschatte Japanse zeikfilm.

No Country For Old Men

Heel lang denk je dat je naar een goede film zit te kijken. En dan is hij afgelopen. Gewoon, zomaar. Te veel zinloos bloed in het begin. En in het midden. Aan het eind trouwens ook. Suggereert een goed verhaal, maar heeft het niet. Van begin tot eind gespannen gekeken. En me uiteindelijk ontzettend bekocht gevoeld. Ongelofelijk zonde van je tijd en daarmee een ontzettende kutfilm. Daar. “And then I woke up.”

The Piano

Vreselijk. Holly Hunter als doofstomme pianiste. Harvey Keitel en Sam Neill, toch niet de minsten, doen ook mee. Waarom? Al vrij snel begin je ernaar te verlangen dat die piano in de fik vliegt, of anderszins aan zijn einde komt. Het is allemaal reuze integer. Denk ik. Maar saai, saai, saai. Had ik al gezegd dat deze film vrij saai is?

Under the Volcano

Lees het boek.


Zinloze homofilms

(Zelf weten, maar niet zeggen dat ik je niet gewaarschuwd heb)

Moulin Rouge

Werkelijk niet te geloven, maar het schijnt zelfs dat hier mensen voor naar de bioscoop zijn gegaan. Een soort ‘The Sound of Music meets Peter Pan meets Mary Poppins’ overgoten met nog meer flauwekul. Een allegaartje van amusicale rotzooi. Randy Crawford zong ‘One Day I’ll Fly Away’, maar niet in deze film. Da’s jammer, want wat Nicole Kidman met dat nummer doet, tart elke beschrijving. ‘Diamonds Are A Girls Best Friend’ doet je denken dat Marilyn Monroe eigenlijk heel goed kon zingen. Dat kon ze niet, maar vergeleken bij wat hier gebeurt, had ze zeker een prijs moeten krijgen. Nirvana was een waardeloze groep, maar hun ‘Smells Like Teen Spirit’ wordt in deze film zo ongenadig te grazen genomen dat je haast zou denken dat het origineel zelfs wel een beetje redelijk was. Vergeleken bij Moulin Rouge was The Sound of Music een muziekfilm, en nog een goeie ook. Wat een ellende.


Verontrustende films

Henry: Portrait of a Serial Killer

Gatverdamme. Ik heb hem helemaal uitgezien en daarna heb ik er nachtmerries van gehad. Het gemak en de vanzelfsprekendheid waarmee je een nek breekt. “I love you, Henry.” “I guess I love you too.” Niet bekijken! En niet zeggen dat ik je niet gewaarschuwd heb.


Als u tegen zeer irritante reclame kunt, is www.movie-mistakes.com misschien iets voor u. Ik kom er niet meer.

Voor het laatst bijgewerkt op 31 oktober 2016

26-08-2009 20.01 | Door: Arnold Kuijk | Categorie: Film

Er zijn 20 reacties op “Filmpagina”

  1. […] Laden must have been inspired by the June 1994 issue of MAD magazine (number 328). Not by ‘The Mouse that Roared‘. Oh well, maybe partly. But most definitely by what I said: the June 1994 issue of MAD […]

  2. Stalingrad says:

    […] kerstvakantie en ik had even niets te doen, dus toen heb ik maar weer eens iets toegevoegd aan mijn filmpagina, bij de goede […]

  3. […] to fucking do a fucking piece on ‘fucking Battlefield fucking Earth’, on his fucking Film Page, but I fucking warn him: lay off of the fucking Pepperster, right? And you ain’t seen me, […]

  4. […] Het komt namelijk voor in ‘Burn After Reading’, die ik net heb toegevoegd aan mijn filmpagina, bij de goede […]

  5. […] aan de filmpagina, bij de ‘Geweldige films’:The World’s Fastest IndianEen man mag niet huilen. En […]

  6. […] aan de filmpagina, bij de ‘Films die misschien wel goed zijn, maar waar iets lijkt te […]

  7. Rare films says:

    […] aan de filmpagina: een hele nieuwe categorie, te weten de ‘Rare films’, met […]

  8. Keeping Mum says:

    […] Rare films on Filmpagina […]

  9. […] niets meer of minder dan een index die verwijst naar een query. De filmpagina staat nog steeds gewoon hier. U heeft er verder nix aan, maar we moesten het toch even […]

  10. High noon says:

    […] aan de filmpagina, bij de goede films: High Noon. “High noonEr moeten prettiger manieren zijn om je trouwdag […]

  11. […] Dat doet ons denken aan Stalinisme, Nazisme en andere totalitaire ismen, alsmede aan de film ‘Brazil‘. Onschuldigen worden niet gearresteerd en wie niet gearresteerd wil worden is crimineel, […]

  12. […] Country For Old Men was vanavond op Duitsland. Naar aanleiding daarvan heb ik de film op mijn Filmpagina gedegradeerd naar de Kutfilms. Niet omdat ik hem nog een keer bekeken heb, maar wel omdat ik geen […]

  13. […] ‘Being John Malkovich’ nog een keer te bekijken. Als gevolg daarvan heb ik hem op mijn filmpagina opgewaardeerd van de Kutfilms naar de Rare films. Nu staat daar dus de volgende […]

  14. […] een ontzettend leuke film is, maar dat ik hem in eerste instantie had overgewaardeerd door hem op mijn filmpagina bij de ‘Geweldige films’ te zetten. Daarom heb ik hem verplaatst en nu staat hij bij de […]

  15. […] aan de filmpagina, bij de ‘Goede […]

  16. […] aan de filmpagina, bij de ‘Geweldige […]

  17. […] zelfs zozeer dat het in de film ‘My Fellow Americans‘ ten gehore gebracht wordt door de ‘All-Dorothy Marching Band’ […]

  18. Local Hero says:

    […] MacIntyre gaat een dorp opkopen […]

  19. […] wij moesten plotseling denken aan de film ‘Le Viager‘ waarin iemand een heleboel geld verspeelt door het vlak voor het einde van de Tweede Wereldoorlog te investeren in fietstaxi’s, omdat het met die fietstaxi’s zo geweldig liep. […]

  20. […] Kent u de film Dave? Die scène dat die vriend van hem even zeshonderdmiljoen dollar (zoveel? Hm, misschien toch nog eens bekijken die film) komt besparen? […]


Opinieleiders.nl © 1999 - 2017 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere
WordPress 4.7.5 RSS-feed/RSS-feed reacties