Joris Linssen moet uitkijken

Wij hebben nooit onder stoelen of banken gestoken dat wij lid zijn geweest van de fanclub van Ome Cor’s Show Duo of dat wij stukjes hebben geschreven voor het bijbehorende fanclubblad. Op de redactie komt de muziek van dit duo, ter redactie ook wel bekend als Het Duo (dit ter onderscheid van Laurel en Hardy, die hier “De Jongens” heten) nog regelmatig voorbij, dus wat dat betreft is er weinig veranderd sinds wij ‘Nieuwe generatie ontdekt Ome Cor’s Show Duo‘ schreven. Ook de daarin genoemde muziek van Caramba zit nog steeds in onze redactionele jukebox, zoals wij ook al zeiden in ‘Joris Linssen moet meer zingen‘.

Wij waren dan ook in de afgelopen Kerstvakantie blij om in een maar liefst paginagroot interview met Ome Cor, die zich tegenwoordig Joris Linssen laat noemen, te lezen dat er in februari een nieuwe CD van Caramba uitkomt. Daar verheugen wij ons erg op. Over verheugen gesproken: het verheugde ons te lezen dat Miep Schilt, dien wij nog eens geïnterviewd hebben, inmiddels 99 (negenennegentig) is.

Aangezien dit stuk over Joris Linssen in de De Telegraaf stond, wilden wij er even iemand op attenderen waarvan wij weten dat hij de De Telegraaf niet dagelijks leest (wij lezen hem ook alleen maar omdat je nu eenmaal moet weten wat er leeft onder de vijand) en waarvan wij dachten dat hij misschien wel geïnteresseerd zou kunnen zijn in bijvoorbeeld het simpele feit van het bestaan van bedoeld Detelegraafartikel. Dus niet. Tot onze verbazing. Wat bleek? Joris Linssen is inmiddels een zodanig bekende Nederlander dat je, in de woorden van onze contactpersoon: “Geen spelletjesprogramma meer kunt aanzetten zonder dat Joris Linssen er inzit”.

Dat leek ons wat overdreven, maar aangezien wij zelden of nooit naar spelletjesprogrammaas kijken, hadden wij niet echt recht van spreken, dus tegenspreken deden wij niet. Wat wij wel deden was in de verdere loop van de Kerstvakantie constateren dat we zappenderwijs het hoofd van Joris Linssen inderdaad wel erg vaak voorbij zagen komen, waarvan een aantal keren daadwerkelijk in een spelletjesprogramma. Het is toch wat. Wij kunnen ons voorstellen dat er mensen zijn die zo langzamerhand dingen beginnen te denken als: “daar heb je die Joris Linssen weer”. In goed Nederlands zeggen die mensen dan bijvoorbeeld: “Je wordt doodgegooid met Joris Linssen”. (Hm. Is dat eigenlijk wel goed Nederlands?) Ook zouden ze kunnen zeggen: “Joris Linssen moet uitkijken voor overexposure”. Daarmee bedoelen ze dan eigenlijk hetzelfde.

Wij storen ons overigens nog niet zo erg aan de alomtegenwoordigheid van Joris Linssen, maar dat kan ook komen doordat wij sowieso vrij weinig televisie kijken en als wij kijken heel snel en veel zappen, zodat Joris Linssen, zelfs als hij op de buis is, door ons vaker niet gezien wordt dan wel. Wij citeren hier even onze doctorandus, uit zijn column ‘Cultkul‘:

“Tegenwoordig heeft iedere afstandsbediening een ‘P+’ en een ‘P-‘ toets, zodat je een programma vooruit of terug kunt gaan, zonder dat je allerlei ingewikkelde toetsen (1,2,3,4,5,6,7,8,9,0, bijvoorbeeld) hoeft in te drukken. Op die manier kan een volwassen vent dertig programma’s tegelijk volgen en dan heeft hij nog af en toe tijd om naar het toilet te gaan.“

7-01-2010 15.36 | Door: Cpt. Iglo | Categorie: Benidormbode, Muziek, Televisie