Blaffende koeien bijten niet (XXIX)

Wat voorafging: er ligt een oude vrouw in het ziekenhuis. Haar kleinzoon staat op een feest en een tafel een toespraak te houden. Hij heeft zojuist geprobeerd verwarring tussen sportvlekken en spochtvlekken te voorkomen.

"Ouwehoer", riep iemand. "Fijn dat je je even aan ons voorstelt", zei Jan, "maar het moment is slecht gekozen. Zoals je ongetwijfeld ontgaan is, zit ik midden in een toespraak ja? En nu zult u zeggen, wat is dat voor wartaal? En dan zal ik antwoorden het is geen gewone wartaal, het is ongebruikelijke wartaal, want van mij. Een reünie zonder speech is geen reünie, zodoende. Nu wij thans als genieën onder elkaar in deze keuken aanwezig zijn om naar mijn toespraak te luisteren, moet ik mijzelf eerlijk gezegd meteen corrigeren, want dat van die genieën was gelogen. Het grootste genie dat hier ooit gewoond heeft, ben ik. In mijn tijd waren er nog een paar, maar de moderne student is over het algemeen en in het bijzonder helemaal geen genie want, onder ons gezegd en gezwegen, te stom om voor de duvel te dansen. Nou deugt het onderwijssysteem in Nederland voor geen meter, dus je kan het die kinderen niet eens kwalijk nemen, maar lullig is het wel. Wat ik nog te zeggen zou kunnen hebben, zou hier dan ook niet begrepen worden en derhalve misplaatst zijn."

"Donder dan op", riep iemand. "Dat is een bruikbare suggestie", zei Jan. "Daar kan ik wat mee. Ik zal opdonderen, en de enkeling die zou hebben kunnen begrijpen wat ik zou hebben kunnen bedoelen, moet het zonder mijn wijze lessen doen. Weest gegroet met jubeltonen." Hij stapte via de stoel van de tafel af en liep de  gang in, een spoor van knoflookboter en dipsaus achter zich latend.

In de gang  kwam hij de puistenkop weer tegen. "Zo broekenman", zei hij, "ga eens aan de kant, want je staat in de weg." "Ik denk er niet aan", zei de aangesprokene, terwijl hij dreigend een pasje naar voren deed. "Dat verbaast mij niets", zei  Jan. "Je moet ook geen dingen proberen die je niet kunt. Laat het denken maar aan mij over en treed terzijde." "Rot op, ouwe lul", sprak de puistenkop. "Gaan  we grof worden, puistenkop?" informeerde Jan. "Daar moet je voorzichtig mee zijn hoor, want je hebt ruzie voor je het weet." De puistenkop haalde uit  en verloor zijn evenwicht doordat Jan zich met een snel stapje opzij een kwartslag gedraaid had. Terwijl de puistenkop een voorovervallende beweging maakte, sloeg Jan hem met twee handen in zijn nek en stootte hij hem een knie in zijn maag.



25-12-2005 18.30 | Door: Een Schrijver

Reacties

Het reactieveld bij dit onderwerp is gesloten. Mocht u nog iets aan de discussie toe te voegen hebben, dan kunt u reageren via reacties@opinieleiders.nl of op het Opinieleidersforum.



Opinieleiders.nl © 1999 - 2021 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere