Blaffende koeien bijten niet (XXXIII)

Wat voorafging: er ligt een oude vrouw in het ziekenhuis. Haar kleinzoon is middenin de nacht met een krat bier op zijn stuur op de fiets onderweg. In het ziekenhuis is een fotograaf voor de ogen van een cameraploeg een kamer uit komen vliegen. Hoe kwam dat?

De fotograaf was inmiddels enigszins rechtop gaan zitten. Met zijn ene hand hield hij de zakdoek vast, en zijn andere hand hield hij in zijn kruis. "Pijn", steunde hij. "U heeft pijn", zei Johan. "Waar precies, en hoe komt dat zo?" "Au", zei de fotograaf en spuugde nog wat bloed in zijn zakdoek. "Panbn, Beus. Bijn beus if gebroken."
"Vertelt u eens, wat is er gebeurd? Waar was u, om te beginnen? En waarom, onder meer? De kijkers hebben gezien hoe u de kamer van Oma Vetvlebber kwam uitvliegen. Wat deed u daar eigenlijk binnen?" "Zeer", zei de fotograaf, "ballen". "Fijn zo", zei Johan, "maar zou het misschien iets samenhangender kunnen?" "Fopo maken", zei de fotograaf, "ik wilbe een fopo maken van Oma met bie grope neger. Ekfclufief verhaal, een geronpofiele neger, bap ibee."
"Maar hij sprong uit bed voor je er erg in had en schopte je eruit, ik snap het al."
"Lag niet eenf in bep", zei de fotograaf, die nog steeds aan zijn neus zat te voelen. "Hij ftonp pal achper be beur en pakpe mij mepeen bij kop en konp. Ik hap geen fchijn van kanf. Hep if niep eerlijk. Ik boe alleen maar mijn werk". "Hij ook", zei Johan,"En beter dan jij."

"Dank u", zei Gerald. "Ik zal dit hier even naar de eerste hulp brengen. En waag het niet om ondertussen die kamer in te gaan." "Ik zou niet durven", zei Johan. "Braaf zo", zei Gerald. Hij pakte met zijn rechterhand de kraag van de fotograaf en hees de man eraan omhoog. Toen hij hem echter losliet, zakte de onfortuinlijke paparrazzo meteen weer in, waarbij hij hard met zijn hoofd op het gladde zeil sloeg. "Hm", zei Gerald, "het gaat helemaal niet goed met hem. Nou, dan maar zo. Welke kant op? Ah, daar hangt een bordje. Wat heeft het toch een enorme meerwaarde om het alfabet te kennen." Met deze woorden greep de krachtige lijfwacht de uitgezakte gestalte opnieuw in de kraag en sleepte hem achter zich aan in de richting waar volgens het genoemde bordje de EHBO-afdeling zich moest bevinden.

"Cut ", riep Johan, zodra Gerald de hoek om was. "Ik had weer eens helemaal gelijk, we hebben een mooi itempje voor het ontbijtnieuws. Flink wat bloed op de nuchtere maag, dat wil er altijd wel in."



22-01-2006 16.15 | Door: Een Schrijver

Reacties

Het reactieveld bij dit onderwerp is gesloten. Mocht u nog iets aan de discussie toe te voegen hebben, dan kunt u reageren via reacties@opinieleiders.nl of op het Opinieleidersforum.



Opinieleiders.nl © 1999 - 2021 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere