Blaffende koeien bijten niet (XXXV)

Wat voorafging: er ligt een oude vrouw in het ziekenhuis. Haar kleinzoon is middenin de nacht met een krat bier op zijn stuur op de fiets onderweg. In het ziekenhuis heeft een cameraploeg gefilmd hoe een fotograaf tegen een muur gegooid werd en werd afgevoerd naar de eerste hulp.

"Hatsjoe", proestte Jan Lefhebber, die op zijn rug in het natte gras lag. "Hatsjoe", proestte hij nog een keer, terwijl hij slaapdronken woeste gebaren maakte over zijn gezicht. "Neen, Bello", af!", riep hij, "Af! Niet de baas wakker likken. De baas heeft hoofdpijn. Nou, rothond, af! Hou daar onmiddellijk mee op." "Boe!" sprak de rothond. "Wat nou boe!" schreeuwde Jan, die nog steeds zijn ogen dicht had. "Je gaat me toch niet vertellen dat je een talencursus gevolgd hebt hè? Boe!" "Boe!" zei de rothond en likte nog een keer. "Nu is het genoeg", zei Jan en opende zijn ogen. "Boe" zei de rothond nog maar eens. "Houd je kop, stomme koe", zei Jan en hij deed zijn ogen weer dicht.

Het licht van de opkomende zon werd gefilterd door de dunnee nevel die over het weiland hing en bescheen de vredig grazende koeien die rondom in de weide heen en weer liepen in het tempo van werknemers die net de fabriek zijn binngengekomen en weten dat ze nog een lange dag voor zich hebben. Af en toe riep er een "Boe", maar Jan reageerde niet meer. De koe die zijn gezicht had staan likken, had inmiddels zijn aandacht verplaatst en bestudeerde nu geïnteresseerd het krat dat naast Jan in het weiland stond. "Boe", prevelde hij. "Boe". "Nou en!" riep Jan en draaide zich op zijn linkerzij, waarbij hij zijn beide handen onder zijn hoofd legde. "Ik heb geen zin om op te staan, en jij moet je bek houden, want je bent slecht een stuk niet-begrijpend rundvee en je mag van geluk spreken dat je hier in de open lucht staat, want ik heb soortgenoten van jou gegeten die er heel wat minder aan toe waren geweest of zo. Van die batterijkoeien, weet je wel."

De koe nam een hap gras en begon te kauwen. "En je moet ook niet zo smakken", zei Jan, "want daar kan ik momenteel even helemaal niet tegen. Jezus, wat heb ik een houten hoofd. Hoe laat is het?" "Boe", zei de koe. "Ik heb het weer eens voor elkaar", sprak Jan, terwijl hij moeizaam rechtop ging zitten en om zich heen keek. "Moet je dat nou eens zien", zei hij, terwijl hij de koe bij de hoorns vatte en de kop van het beest in de richting van de sloot draaide.



05-02-2006 15.13 | Door: Een Schrijver

Reacties

Het reactieveld bij dit onderwerp is gesloten. Mocht u nog iets aan de discussie toe te voegen hebben, dan kunt u reageren via reacties@opinieleiders.nl of op het Opinieleidersforum.



Opinieleiders.nl © 1999 - 2021 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere