Blaffende koeien bijten niet (XXXIX)

Wat voorafging: er ligt een oude vrouw in het ziekenhuis. Haar kleinzoon is wakker geworden in een weiland en nu is de oude vrouw in gesprek met haar lijfwacht en een verpleegster.

 "Wie wij? Jij en ik wij? Zij, jij en ik wij? Zij en ik wij? Jij wij? Zij wij? Jij en zij wij? Wat zei jij?" zei Oma. "Oma", sprak Gerald streng, terwijl de verpleegster met een lege blik in de richting van de bejaarde vrouw stond te kijken. "Kijk nou wat u doet. Die mevrouw kan er helemaal niets meer van volgen, en nou heeft ze van zichzelf al geen hoog IQ natuurlijk, maar om daar dan op zo'n manier op in te spelen, grenst aan het onverantwoordelijke". "Ach wat," zei Oma, "en zij begon. Blijf van mijn kussen af."

Dat laatste was weer gericht tot de verpleegster die probeerde Oma' s kussen op te schudden. "Als dat extra service is, hoeft dat voor mij niet, en anders trouwens ook niet. Ga maar iemand anders lastigvallen." De verpleegster liep om het bed heen naar de deur en opende die. Uit de gang kwam haar flitslicht tegemoet en het geluid van roepende journalisten. Een paar fotografen probeerden langs de verpleegster heen een foto van Oma te maken, maar toen Gerald op de deur af liep, hielden ze daar gauw mee op. "Zuster, zuster!" riep Johan. De verpleegster keek zijn kant op. "Zuster, kunt u ons vertellen hoe het met mevrouw Vetblebber gaat?" "Mevrouw Kwekvedder is kennelijk wat verward, lichamelijk gaat het wel goed met haar, maar geestelijk duidelijk minder. Zij is bijzonder agressief en ze slaat wartaal uit. Ik snap werkelijk niet hoe het mogelijk is dat men haar in haar toestand alweer naar huis laat gaan. En als ik denk aan die arme baby, dan kan ik wel huilen, zo zielig vind ik dat."

"Zou u even in huilen willen uitbarsten.?" vroeg een van de jounalisten, "Dat scoort namelijk wel." "Pardon?" vroeg de zuster, "Dat zet uw verhaal kracht bij ", verduidelijkte de jounalist. "Wat schokt dat?" vroeg de verpleegster zakelijk.
"Honderd euro."
"Daar doe ik het niet voor", antwoordde de verpleegster. "Nou, gisternacht anders wel", riep iemand, waarop er enige hilariteit ontstond en de verpleegster kwaad wegbeende. "Dat laatste knippen we maar", zei Johan, en dan kunnen we het altijd nog voor zo'n grappig bloeperprogramma gebruiken. Ondertussen moeten we maar weer wachten tot die neger of dat ouwe wijf naar buiten komt." Er kwam een mediterrane man met een karretje de gang ingelopen. Op het karretje dat hij voor zich uit duwde stond een grote wasmand. "Hete koffie, personeel!" riep de man enthousiast en de journalisten weken ondanks het absurde karakter van deze uitroep toch uiteen.



05-03-2006 20.15 | Door: Een Schrijver

Reacties

Het reactieveld bij dit onderwerp is gesloten. Mocht u nog iets aan de discussie toe te voegen hebben, dan kunt u reageren via reacties@opinieleiders.nl of op het Opinieleidersforum.



Opinieleiders.nl © 1999 - 2021 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere