Hondje woef

Wollige beestjes zijn populair in sommige media, vermoedelijk vanuit de gedachte dat wollige beestjes ook populair zijn bij lezers en kijkers. Misschien zijn wollige beestjes ookwel populair bij luisteraars, maar het is op het gehoor lastig te bepalen of een beestje wollig is of niet. Een kale ijsbeer maakt waarschijnlijk geen ander geluid dan een volledig begroeide wiens haren net op hun wolligst geföhnd zijn. De katten in die oude miauwmiauwmiauwreclame (waar was dat eigenlijk reclame voor?) waren dermate nep, dat het niet uitmaakt hoe wollig ze waren.

Het verschil tussen twee wollige jonge hondjes van dezelfde hoogte en met dezelfde knuffeligheidsindex is lastig te zien, zeker als het om twee televisiereclames gaat, die allebei gebruik maken van toiletpapier. Page toiletpapier was de eerste die het hondje gebruikte en frisdrankmerk DubbelFrisss, de enige frisdrank met ingebouwd spraakgebrek, liet vervolgens eveneens een hondje met pleepapier aan de gang gaan. Bij een reclame voor toiletpapier snap ik nog dat er toiletpapier in voorkomt, maar bij frisdrank vind ik het vrij dom, aangezien de kijker er de gedachte aan zou kunnen overhouden dat je van het drankje in quaestie onherroepelijk aan de onstuitbare spuitpoep geraakt.

Page stelde de gratis extra reclame niet op prijs en sleepte DubbelFrisss voor de rechter. Page verloor. De vraag is natuurlijk waar Page zich druk over maakte. Kennelijk hebben ze daar nog niet begrepen dat het helemaal niet uitmaakt wat je in je reclamespotjes stopt, aangezien tachtig procent van de kijkers sowieso wegzapt, en degenen die wel blijven hangen toch niet onthouden welk pseudograppig filmpje welk product moet aanprijzen.



17-03-2005 22.48 | Door: Arnold Kuijk

Reacties

Het reactieveld bij dit onderwerp is gesloten. Mocht u nog iets aan de discussie toe te voegen hebben, dan kunt u reageren via reacties@opinieleiders.nl of op het Opinieleidersforum.



Opinieleiders.nl © 1999 - 2021 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere