Blaffende koeien bijten niet (73)

Wat voorafging: een oude vrouw en haar lijfwacht zijn uit het ziekenhuis ontsnapt. De oude vrouw is vervolgens zogenaamd omgekomen bij een parachutesprong. Haar kleinzoon zit met haar lijfwacht in een jeep.

“Heb ik dat nou goed begrepen”, vroeg Jan, “of moet ik nou voor die baby gaan zorgen?”
“Of je het goed begrepen hebt, weet ik niet, maar het moet wel”, antwoordde Gerald: “Opa is de eerst aangewezene, maar die brengt een technisch probleem met zich mee. Om niet te zeggen dat hij een technisch probleem is, eigenlijk.”
“Hoe dat? Is hij bedlegerig of zo? Of dement? Of dement en bedlegerig? Zoiets?”
“Nou neen. Bedlegerig niet en dement ook niet. Hij loopt nog alle dagen rond, dus daar kan het hem niet in zitten. Neen, het is meer dat hij al jaren dood is.”
“Dood?”
“Dood.”
“Maar hij loopt nog rond, zeg je net.”
“Ja, maar alleen als je hem aanzet. Ik heb hem namelijk opgezet en er een robot van gemaakt. Opa de robot. Robopa dus.”
“Robopa? En wat doet Robopa zoal? Gaat Robopa de misdaad te lijf? Dat soort dingen?”
“Neen, nou verwar je hem met Robocop. En die was niet opgezet. Robopa wel. Maar afgezien daarvan: hij is dus wel overleden, waardoor het moeilijk wordt om hem de voogdij over zijn zoontje te geven, begrijp je wel. En jij als laatst levende familielid bent dus de lul.”
“Als laatst levende familielid? Wat is er met mijn ouders gebeurd? Ik heb ze gisteren nog gesproken! En al mijn ooms en tantes? Neven en nichten? Die familie bestaat uit honderden mensen. Duizenden, weet ik veel.”
“Nou ja, als enige levende familielid dat nu naast me in de auto zit dan.”
“Dat is beter. Is er nog bier? Maar waarom weet ik dat dan eigenlijk niet, dat opa dood is?”
“Hoezo weet je dat niet, ik vertel het je toch net?”
“Da’s ook weer waar. Proost.”

Het was een poosje relatief stil in de auto, en toen zei Jan: “Maar wacht eens even, wacht nou eens even, geven ze dan de voogdij over zo’n kind zo maar aan een vrijgezelle middelbare man?”
“Middelbaar? Wat nou middelbaar, jij bent toch noch hartstikke jong? Nog geen veertig, of zo?”
“Alles boven de dertig is toch middelbaar, dacht ik? Maar afgezien daarvan, kan dat wel lukken? Moet ik niet een vrouw hebben of zo, dat het geloofwaardig wordt dat ik zo’n kind kan onderhouden en dergelijke? Ik heb wel die herdershond, maar dat is een mannetje, dus dan zit je voor de moedermelk al meteen niet goed. Als die wolf van Romulus en Remus een mannetje was geweest, waren ze vast nooit oud genoeg geworden om Rome te stichten, wil ik maar zeggen. Denk ik.”

26-08-2009 7.00 | Door: Een Schrijver | Categorie: Feuilleton

Reactieveld gesloten.


Opinieleiders.nl © 1999 - 2021 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere
WordPress 4.7.21 RSS-feed/RSS-feed reacties