Stalker en straatverbod: een zinloze combinatie

In ‘Stalken‘ schreef onze doctorandus:

Het begrip ‘stalken’ zou in het woordenboek moeten staan tussen stalkaars en stalknecht en misschien staat het daar tegenwoordig ook wel, maar mijn woordenboek is te oud voor dat soort fratsen. Het woord is onvertaald overgenomen uit het Amerikaans en dat was eigenlijk nergens voor nodig geweest, maar het is er nu eenmaal en het heeft de ‘stalker’ met zich meegebracht. Een stalker is iemand die stalkt. Stalken is het bij voortduring hinderlijk lastigvallen van een persoon door een andere persoon. Het kan gepaard gaan met bedreiging, handtastelijkheden en wat niet al, dus gestalkt worden is niet leuk, tenzij je van dat soort dingen houdt.

Hoe stop je nu een stalker? Dat vroeg Chris Klomp zich ook af in ‘Hoe stop je een stalker?‘:

De centrale vraag in de rechtszaak rond Mark is hoe hem te stoppen. Mark is al drie keer veroordeeld voor belaging, bedreiging en zelfs wederrechtelijke vrijheidsberoving. Celstraffen, voorwaardelijke straffen en een dwingend contactverbod lijken hem niet te deren. Een proefverlof is genoeg om opnieuw in de fout te gaan.

Het verhaal van de officier van justitie lijkt dan ook bijna een klassieke wanhoopskreet te bevatten: Hoe krijgen we het bij hem in de oren dat hij op moet houden?”

Hij besluit zijn stukje met:

De kans is groot dat Mark over twee weken een bescheiden gevangenisstraf krijgt van de rechters. En een contactverbod.

Ik kan me niet voorstellen dat Ellen daar rustiger van gaat slapen.

Raai eens wat? Dat kunnen wij ons ook niet voorstellen. Stalkers zijn niet goed bij hun hoofd, anders waren ze geen stalker geworden, per slot van rekening. Noch een straatverbod, contactverbod of dwangsom zullen een stalker tegenhouden. De oplossing die onze doctorandus voorstelde (terugstalken) werkt alleen voor mensen die tijd over hebben, zelf ook niet helemaal goed zijn en zeker weten dat hun stalker niet vuurwapengevaarlijk of anderszins levensbedreigend is, alsmede dat zij zelf sterker of enger zijn dan hun stalker.

Als je enger bent dan je stalker weet je zeker dat je stalker geschift is

Als je enger bent dan je stalker weet je zeker dat je stalker geschift is

In ‘Moet je zo met een stalker omgaan?‘ zeiden wijzelf:

Wat je volgens ons niet moet doen, is de stalker laten weten dat je knap zenuwachtig van hem wordt. Het volgende bericht, dat wij ergens op een blergh vonden, schiet volgens ons dan ook duidelijk zijn doel voorbij, nog geheel afgezien van de vraag of de aangesprokene wel echt een stalker is:

“Bij deze deel ik mijn stalker mede dat ik totaal ongevoelig voor zijn dreig e-mailtjes ben en deze allemaal doorstuur naar mijn advocaat. Je kunt misschien Jeroen Otten zo gek gekregen hebben, bij mij zal je dat niet lukken. Ik ben er totaal ongevoelig voor. Steenvast krijg je bij elk e-mailtje de open brief terug.

De desbetreffende blerghster is zo “totaal ongevoelig voor” de mailtjes die zij kennelijk ontvangt, dat ze dat in een berichtje van vier zinnen drie keer meent te moeten vertellen, waarvan twee keer letterlijk. Da’s nou heel gek, maar dat lijkt ons niet echt “totaal ongevoelig”.

Zo’n textje, waarin je je stalker loopt te provoceren, lijkt ons overigens ook niet handig als je later in enig stadium zou besluiten je stalker alsnog of toch maar, wat niet per se hetzelfde is, gerechtelijk te laten vervolgen: je hebt immers zelf gezegd dat je niet bang voor hem bent, waardoor de grond voor een eventuele vervolging grotendeels wegvalt. Dan lijkt gewoon negeren ons toch een betere aanpak.

En dan nu even iets heel anders: onlangs zaten wij met Stommeling Jones en onze stagiaire te praten over uitgaansgeweld, dronkenschap en donkere steegjes. Geen idee hoe we daar opgekomen waren, maar het was zo. Onze stagiaire verklaarde dat zij altijd wel een beetje bang was als ze in een donker of slecht verlicht steegje ‘s avonds laat iemand, of erger nog, een groepje, tegenkwam. Wij hadden begrip voor haar gevoelens en zeiden dat wij ons in zo’n geval soms ook wel eens niet helemaal senang voelden. De enige die nergens last van had, was Stommeling Jones: “Ik kom nooit iemand tegen in een donker of slecht verlicht steegje. Ik zie wel mensen wegschieten en zich verbergen, maar tegenkomen? Nooit.”

16-10-2011 13.19 | Door: De Grote Vrager | Categorie: Juridisch, Taal

Er zijn 2 reacties op “Stalker en straatverbod: een zinloze combinatie”

  1. […] zich volgens de heer Wilders voordoet, dan de heer Wilders zelf. Dat wij geen problemen hebben kan aan ons liggen, maar waarschijnlijker is dat de heer Wilders overdrijft en van een mug een olifant probeert te […]

  2. […] ‘Verongelijkte gefrustreerde schreeuwburger moet niet meer op internet mogen‘, ‘Stalker en straatverbod: een zinloze combinatie‘, ‘Hollandse Hufters gaan GeenStijl slopen‘ en ‘De kutsmoes van Peter […]


Opinieleiders.nl © 1999 - 2019 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere
WordPress 4.7.18 RSS-feed/RSS-feed reacties