Makbouli

Makbouli is een extreemrechts vrouwtje, zo hebben wij begrepen. Wij kenden Makbouli namelijk niet alleen niet, maar hadden zelfs nog nooit van haar gehoord, tot we haar naam tegenkwamen op moetenwenietwillen.nl, die bedroevende geenstijlimitatie die zich een paar dagen geleden op onze radar gespeeld heeft en die rabiaat extreemrechts bleek te zijn.

Het door malle Makbouli geschreven stukje heet ´Veroordeelde pedo Sytze van der V. casht‘ en daar komen we nog op terug. Eerst willen wij even wijzen op de text onderaan de pagina, die luidt:

Makbouli
Makbouli adviseert bestuurders op het gebied van openbare orde en veiligheid en schrijft ze (soms) over klein en groot leed. Daarbij put ze uit haar ervaringen als politieagent in Amsterdam. Meer op haar weblog.

We hebben het gekoppiepeest, dus alle fouten komen voor rekening van degene die het op moetenwenietwillen.nl gezet heeft. Daar. Dat zal ze leren. Maar wij zijn dus op Makbouli’s weblog wezen kijken en lazen daar onder andere:

Momenteel werkt Makbouli bij het stadsdeel Oost als strategisch adviseur Openbare Orde & Veiligheid waar zij het bestuur adviseert op dit beleidsterrein.

Dat vinden wij heel eng, zulx geheel afgezien van het feit dat wij het stadsdeel Oost als zodanig al heel eng vinden, al was het maar vanwege de aanwezigheid van Fatima Elatik, maar dat is een heel ander verhaal. Waar een stadsdeel een “strategisch adviseur Openbare Orde & Veiligheid” voor nodig heeft, ontgaat ons volkomen, aangezien het enige advies dat een stadsdeel nodig zou kunnen hebben op het gebied van “Openbare Orde & Veiligheid” luidt: “handhaven die zooi”. Daarvoor hoef je niemand in loondienst te nemen, dat kun je met een heel goedkope freelancer af, en als je er dan eentje neemt die zo dom is dat hij geen basistarief hanteert, hoef je hem maar voor 1 tot tien seconden werk te betalen, afhankelijk van hoe snel en hoe duidelijk hij praat.

Wij vinden het adviseurschap van maffe Makbouli echter des te enger omdat zij extreem rechts blijkt te zijn en haar gevaarlijke sympathieën ook graag in de praktijk zou willen brengen als zij zeker wist dat niemand haar daarbij observeerde. De kat in het donker knijpen dus. Zij schrijft bijvoorbeeld:

‘Ik zou wel even een paar minuutjes met die meneer in een kamertje willen zitten zonder toeschouwers’ denkt u vervolgens. Dat zegt en denkt ieder weldenkend mens op z’n minst nadat hij de eerste twee zinnen van deze column heeft gelezen.

Dat zegt meer over Makbouli dan over ieder weldenkend mens. Wij hebben hier toevallig een overpopulatie van weldenkende mensen (of ons pand is te klein, dat kan ook) en geen van hen heeft er enige behoefte aan met Sytze van der Velde in een kamertje te gaan zitten zonder toeschouwers. Wij kennen de man niet en geloven niet dat dat een groot gemis is.

Iemand die werkzaam is als “strategisch adviseur Openbare Orde & Veiligheid” zou gedachten met betrekking tot mishandeling van burgers echter niet alleen niet mogen ventileren, hij zou dat soort gedachten niet eens mogen hebben. En zij dus ook niet. Maar ze heeft ze wel en ze ventileert ze ook nog op een webzijde die het met de rechtsstaat niet zo nauw wenst te nemen. Wat ons betreft zou Makbouli, als ze echt bij de Amsterdamse politie werkt, op staande voet ontslagen moeten worden, alleen al om die twee zinnen.

Maar ze zegt meer. Ze zegt ook nog:

Dreigen mag nu eenmaal niet, hoe veel begrip ik er ook voor op kan brengen.

In zijn eerste stukje over moetenwenietwillen.nl zei uw en onze captain reeds:

‘Moeten we niet willen’ zal wel gemaakt worden door mislukte columnisten, dito journalisten en andere gefrustreerden, die niet door hebben dat ze in hun gekozen richting mislukt zijn door een gebrek aan taalvaardigheid.

Met een mislukte secretaresseopleiding kunnen we Makbouli waarschijnlijk onder de “andere gefrustreerden” scharen. We geven haar namelijk het voordeel van de twijfel en denken dat ze hier niet bedoelde te zeggen wat ze zegt, maar bedoelt te zeggen dat ze het wel kan begrijpen, wat iets anders is dan ergens begrip voor kunnen opbrengen. In beide gevallen gaat ze overigens in de fout: door de toevoeging dat ze er begrip voor op kan brengen, vergoelijkt zij het en dat mag iemand die zelf bij de politie werkt nooit doen. Niet alleen niet in het openbaar, maar zelfs niet privé. Als je dan zo nodig wilt twijfelen aan de rechtsstaat, zeg dan je baan op en wordt Charles Bronson of zo. Een land waar de politie overtuigd extreemrechts is, is een griezelig land. Een land waar de politie overtuigingen mag hebben trouwens überhaupt. Charles Makbouli sluit af met:

Ik ben nu even op een stille plek met een voorraadje kalmeringsmiddelen aan mijn angermanagement aan het werken.

Wij denken dat de burgers van Amsterdam blij mogen zijn dat deze geestelijk instabiele persoon slechts een adviserende functie heeft, daar zij er als uniformagente waarschijnlijk bij het minste of geringste op los zou slaan, maar wij vinden ook dat iemand die zo gevoelig is geen enkele functie bij de politie zou mogen bekleden. Makbouli zou er goed aan doen haar baan op te zeggen en iets te zoeken waar zij beter tot haar recht komt. Kleuterjuf bijvoorbeeld. Daarbij verdient het dan wel aanbeveling dat ze nooit met een kleuter alleen gelaten wordt, want kleuters doen nogal vaak iets fout en voor je het weet ramt instabiele Makbouli zo’n kleine etterbak helemaal in elkaar. Als er maar niemand kijkt.

16-12-2012 14.11 | Door: De Grote Vrager | Categorie: Arabische wereld, Cultuur, Godsdienstwaanzin, Juridisch, Taal, Webzijden

Reactieveld gesloten.


Opinieleiders.nl © 1999 - 2019 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere
WordPress 4.7.18 RSS-feed/RSS-feed reacties