Neem een kijkje in het leven van Ingrid

Ons stukje ‘Je zal zo’n moeder hebben‘ is bij de besproken mevrouw en haar vriendinnetjes niet helemaal in goede aarde gevallen, krijgen wij de indruk. Wij zeggen dit mede naar aanleiding van de volgende reactie van ene Ingrid:

Stommeling Jones is toch enkelvoud…waarom word er dan geschreven in meervoud?Of zijn er twee stommelingen.Ik denk het wel!Get a life stommelingen…………..

Natuurlijk hebben wij daar even een noot bij aangebracht, als volgt:

*NOOT VAN STOMMELING JONES: Wij hanteren hier de pluralis modestiae, dwingend voorgeschreven door Captain Iglo’s stijlboek (zie ook ‘Cpt. Iglo en de pedo kok‘; en ‘Nooit meer Ubuntu‘). Gezien het weblog van respondente denken wij overigens niet dat wij iets gaan doen met haar advies, al was het maar omdat wij ernstig twijfelen aan haar deskundigheid. EINDE NOOT*

Daarna bedachten wij dat het misschien wel geinig was om een stukje van haar hand te bespreken en aldus duidelijk te maken waarom wij haar wijze raad in de wind denken te kunnen slaan. We nemen het stukje waar wij terechtkwamen toen wij op de skakel bij genoemde reactie klikten, te weten ‘Geen groot licht‘, want dat was toen wij keken het stukje op de voorpagina van haar blergh, dat zij ‘Ingrid blogs‘ genoemd heeft en voorzien heeft van de ondertitel ‘Neem een kijkje in het leven van Ingrid’. Dat doen we dus:

Met z’n drieën turen we naar het oventje.

Je moet maar nix beters te doen hebben.

Het heeft twee knoppen dus hoe moeilijk kan het zijn.

Wordt de moeilijkheidsgraad van oventjes afgemeten aan het aantal knoppen? Zo ja, hoe werkt dat dan? Is een oventje met drie knoppen per definitie een moeilijker oventje dan een oventje met twee knoppen? Of zou Ingrid niet zozeer de moeilijkheidsgraad van het oventje alswel die van de bediening bedoelen? Als dat het geval is, had de zin beter kunnen luiden: “Het heeft twee knoppen, dus hoe moeilijk kan het zijn om het oventje te bedienen”, of woorden van gelijke strekking.

Nu weten wij uit ervaring dat het soms makkelijker is om een apparaat met veel knoppen te bedienen dan om hetzelfde te doen met een apparaat dat slechts een knop heeft. Apparaten met nul knoppen kunnen zowel buitengewoon lastig te bedienen zijn als extreem gemakkelijk, wat afhangt van andere bedieningsmogelijkheden, waaronder hendels, toeters en bellen.

Omdat de knop waar Hans aan draait tikt weten we dat we de timer gevonden hebben.

Oh, ze zitten dus niet alleen maar te turen. Tenminste niet allemaal. Op dit moment is er één van de drie aan een knop aan het draaien. Als Hans tenminste één van de drie is. Anders is Hans (Hans Anders! HAHAHAHAHAHA! Sorry) later binnengekomen en zijn ze nu met zijn vieren. In ieder geval wordt er aan een knop gedraaid en die knop tikt. Dat moet een bijzonder oventje zijn. Bij onze oven tikken de knoppen namelijk nooit, ook niet als ze een timer in werking stellen. Laat ons niet liegen: als de knoppen van de oven afvallen, tikken ze wel degelijk, namelijk op de vloer. Wij zijn namelijk een van de velen die in de keuken geen hoogpolig tapijt op de vloer hebben liggen.

Dan moet de andere knop de temperatuurknop zijn.

Is dat zo? Wij zijn niet zo thuis in de bediening van oventjes met twee knoppen dat wij er blind op durven te zweren dat een van de twee knoppen altijd de temperatuurknop is of moet zijn. Wij hebben namelijk zelf ooit een oven gehad die in het geheel geen temperatuurknop had en geen timer ook. Die had weliswaar maar één knop, om het gas te doen stromen zodat je het kon aansteken, maar een tweede knop had best kunnen dienen om de deur te vergrendelen, want die hing altijd een beetje open, ook als de oven brandde.

Ik druk mijn neus bijna tegen de knop en herken wat cijfers.

Wij moeten aan de leesbril en bij ons helpt het juist als we de afstand tot het te lezene vergroten. Wat nog beter helpt, is ervoor zorgen dat er voldoende licht is, en gezien de titel van het stukje (‘Geen groot licht’, wist u nog?) gaat er vast wel iemand op dat idee komen. Wij zijn trouwens reuze benieuwd hoe ze dat zouden aanpakken als ze het wel met groot licht zouden doen. In de gemiddelde keuken krijg je je auto niet makkelijk binnengereden en als dat je wel gelukt is, moet je hem nog maar net zo kunnen neerzetten dat je met je groot licht op de knoppen van het fornuis kunt schijnen. Je kunt je auto natuurlijk buiten laten staan en proberen hem zo te plaatsen dat je bedoelde knop alsnog kunt belichten, maar alles bij elkaar lijkt het ons toch een heel gedoe. Wij zouden er niet aan beginnen.

‘Kijk,hier staan de graden zie je’ zeg ik.

Hoe weet Ingrid dat het de graden zijn?

Ik hoop dat zij ze ziet want ik zie niet veel.

“Zij”? Wie “zij”? En is “zij” een van de eerste drie aanwezigen of zijn ze inmiddels met zijn vijven?

Na wat gedraai aan beide knoppen gebeurt er niks.

Daarvoor gebeurde er ook al niet al teveel. Het enige moment waarop er iets gebeurde, was eigenlijk het moment dat er wat aan de knoppen gedraaid werd, waarbij het draaien de gebeurtenis was. De hoogtepunten in je bestaan moet je koesteren. En op je blergh zetten, zodat iedereen weet dat je je dagen niet in ledigheid doorbrengt. En vijf man sterk wat aan de knoppen van een oventje draaien, dat is nogal wat. Dat mag wel in de krant.

Moeder besluit de gebruiksaanwijzing erbij te zoeken.

Moeder? Dat is aanwezige nummer zes. Het wordt nog druk in die keuken. Of zou Hans gauw het pand verlaten hebben nadat de boel begon te tikken? Het verschil tussen een tikkend oventje en een tikkende tijdbom is soms zeer klein, weten wij uit de film. En met een krant in een broodrooster kon je dan weer geen huis in brand steken, menen wij ons van de Mythbusters te herinneren, of kon je op die manier geen ontploffing veroorzaken, zelfs niet als je de oven niet aanzette maar wel het gas vanuit de oven de keuken in liet stromen? Gelukkig herhalen ze die afleveringen met enige regelmaat, en wij nemen ons nu dan ook voor om de volgende keer beter op te letten.

Zoals gewoonlijk ligt die netjes bij de G van gebruiksaanwijzing.

Ons is een geval bekend van een secretaresse die brieven buitengewoon snel kon archiveren, maar nooit kon terugvinden, doordat ze alles opborg onder de B van brief. Als je alleen een oventje hebt, is de G van gebruiksaanwijzing misschien best nuttig, hoewel wij ook dan voor de O van oventje of de K van kooktoestellen gekozen zouden hebben.

Als er bij de H van Hermans een boekje tevoorschijn komt ben ik meteen weer afgeleid.

Waar zoekt ze in vredesnaam? Heeft ze haar gebruiksaanwijzingen in de boekenkast staan en alles in de boekenkast op alfabetische volgorde? Of bewaart ze al haar spullen in gealfabetiseerde containers, zodat ze als ze wil gaan zitten eerst naar de S van stoel moet, of de P van plee, afhankelijk van haar behoeften van het moment?

Leuk die versjes van Toon Hermans.

Wij vinden van niet, maar wij stellen misschien hogere eisen. Dat die versjes van Toon Hermans leuker zijn dan het turen naar een oventje willen wij echter nog wel geloven. Het draaien aan knoppen heeft daarentegen wat ons betreft een grotere amusementswaarde dan die versjes van Toon Hermans.

Het boekje leest snel en makkelijk weg.

Als dat een criterium voor leuk is, kunnen wij ‘Nijntje in de sneeuw’ van harte aanbevelen. Trouwens, ook als snel en makkelijk weglezen niet het criterium is, is ‘Nijntje in de sneeuw’ een stuk leuker dan die versjes van Toon Hermans.

De gebruiksaanwijzing leest voor Hans wat moeilijker weg dus word er een oude bril van mijn moeder gezocht.

Hoe komt Hans nou in enen aan die gebruiksaanwijzing? En heeft Hans wel even slechte ogen als Ingrid’s moeder? Anders krijgt hij van haar bril alleen maar koppijn, toch? Wij nemen hierbij overigens wel aan dat Hans’ leesproblemen met zijn ogen te maken hebben en niet met het feit dat hij dyslectisch is of probeert de gebruiksaanwijzing te lezen in het Hongaars, Swahili of een andere taal die hij niet kent, want dan helpt een leesbril ook niet.

Zelfs met bril ziet hij niks en word er een grote loep uit een la getrokken.

Als hij niets ziet, is hij blind, of is het erg donker. In dat geval gaat een loep ook niet helpen, zijn wij bang. Hoe je met een bril en loep uit een la trekt, weten wij niet. Als de loep zo vast zit dat eraan getrokken moet worden, zouden wij het eerst met twee handen proberen en indien nodig met een waterpomptang, want daarmede heb je lekker veel grip.

Natuurlijk bij de L van loep.

Ja, hoor, gealfabetiseerde containers. De woonkamer zit onder de W van Woonkamer, wat best lastig is, want het huis zit onder de H van Huis, dus ze moet iedere keer van de woonkamer naar huis lopen en andersom. De keuken zit onder de K, bij de kooktoestellen, tenzij de kooktoestellen onder de O van oven en de F van fornuis zijn ondergebracht. Nou ja, als ze door de grote afstanden wat moe is geworden van het lopen, kan ze onder de F altijd haar fiets pakken, vooropgesteld dat ze die niet in een dolle bui onder de R van rijwiel geparkeerd heeft. In ieder geval heeft ze het er maar druk mee en lijkt het ons geen praktisch systeem.

Ik besluit me er weer eens mee te gaan bemoeien…tenslotte ben ik het jongst en heb ik nog het beste zicht.

Kunnen wij haar op haar woord geloven? Ach, wat maakt het uit.

Ik houd de gebruiksaanwijzing dichtbij,ver weg en in het licht maar zie ook geen klap.

“In het licht”? Dan is het dus niet pikkedonker. Dat is sneu, want dan zijn ze dus blind. En dat is dan weer raar, want hoe weten ze dan dat ze naar een oventje hebben zitten turen? Het leven van Ingrid wordt steeds boeiender.

Eigenlijk ben ik alweer helemaal klaar met die oven maar daar denkt mijn moeder anders over en Hans geeft ook nooit op totdat het lukt.

Haar moeder bepaalt toch niet of zij ergens helemaal klaar mee is? Of is Ingrid nog minderjarig? Hans is trouwens een echte doorzetter: hij geeft pas op als het lukt. Dan zal hij ook wel, zoals alle doorzetters, doorgaan tot hij het leuk vindt.

Met de loep komen we wat meer over het oventje te weten en eindelijk brand hij voluit.

Hier is iets misgegaan met de volgorde der gebeurtenissen, of althans met de beschrijving daarvan. Of het is een heel bijzondere loep, van het soort waarmee je weliswaar nix kunt zien, maar wel informatie kunt verkrijgen. Waarom men meent de loep in brand te moeten steken, ontgaat ons, maar misschien hoort dat zo bij die dingen. Zouden ze het oventje ook nog gaan aansteken eigenlijk?

Als het groene lampje uit gaat omdat hij voorverwarmd is trekken we de stekker er weer uit.

Wie is er voorverwarmd? Of zou ze “het” bedoelen? Wat is er dan voorverwarmd: het groene lampje of het oventje?

Nu kan je lekkere kaiserbroodjes bakken zeg ik tegen mijn moeder.

Er worden hier talloze bakbare gerechten buiten beschouwing gelaten. Wij weten niet waarom.

‘Ja,ik heb ook nog twee stokbroodjes liggen’ zegt ze.

Ach jee: ze zullen toch niet alles gaan opnoemen wat je in een oven kunt bakken? Als ze daarna aan de ovenschotels beginnen, kon het groene lampje weleens niet langer voorverwarmd zijn, doch oververhit.

‘Laat eens zien’?

Het wordt een lange nacht, op die manier.

Van dichtbij,veraf en in het licht van het keukenraam probeer ik de gebruiksaanwijzing te lezen.

Is dat de gebruiksaanwijzing van de oven, van de kaiserbroodjes of van de stokbroodjes?

Als ik het eindelijk zie zeg ik…’kijk,de oven moet op 210 graden,dat is’………

Van de oven dus. Of van de kaiserbroodjes. Misschien toch van de stokbroodjes.

Ik druk mijn neus weer bijna op de oven…’hier..o,nee,hier’!

Ze kijkt gewoon met haar neus, dat is het. Maar met je neus kun je niet kijken.

Moeder komt ook met haar gezicht naar de oven en mijn intuïtie zegt me gewoon dat ze het niet ziet.

Die mensen houden er een raar opbergsysteem op na. Zou het gezicht van moeder te vinden zijn onder de G van gebruiksaanwijzing? Of hebben ze een aparte G voor gezicht?

‘Hoe kan het nou dat je met bril niks ziet,moet je geen nieuwe bril’? vraag ik.

Dat zijn twee verschillende vragen en de vraag of de aangesprokene zonder bril wel iets ziet, komt niet eens aan de orde.

‘Omdat ik staar aan beide ogen heb’.

Dan ziet ze zonder bril misschien ook niet al te veel.

‘Oké,dan heeft een nieuwe bril ook geen zin denk ik’.

En dan nog van jezelf zeggen dat je geen groot licht bent. Valse bescheidenheid noemen wij zoiets.

Ze loopt weg en komt terug met de zaklantaarn.

Helemaal naar de Z geweest, drie straten verderop. Maar met een zaklantaarn kun je ook niet kijken, dus ze had beter naar de V van verrekijker of de T van telescoop kunnen gaan.

Nu zien we het opeens een stuk beter.

Dat is raar. Of zouden ze de zaklantaarn gebruikt hebben, zodat het minder donker is? Maar het was toch helemaal niet donker?

Misschien moest er gewoon een lampje aan…………………

Dus het was wel donker? Wij begrijpen er helemaal niets meer van. Daarom hebben we nog even gecontroleerd of er soms iets misgegaan was bij het koppiepeesten en de samenhang verstoord geraakt was, maar dat bleek niet aanwijsbaar het geval. Wij concluderen derhalve dat Ingrid een verwarrend en verward leven leidt en hebben haar blerghje opgenomen in ons redactionele RSS-lezertje, waar toevallig net een plaatsje was vrijgekomen.

12-01-2013 14.46 | Door: Stommeling Jones | Categorie: Automobilisme, Boeken, Loggers gelogd, Reacties, Techniek, Televisie

Er zijn 5 reacties op “Neem een kijkje in het leven van Ingrid”

  1. Ruud Harmsen says:

    Ja kan er maar druk mee zijn!

  2. ingridblogs says:

    Hahahaaaaaaaaaaaaa

  3. Rinskje says:

    Toen ik de blog van Ingrid las zag ik de humor er gelijk van in, bovenstaande ben ik halverwege afgehaakt. Wel een heel lang verhaal…

  4. DeGreyse says:

    “Helemaal naar de Z geweest, drie straten verderop. Maar met een zaklantaarn kun je ook niet kijken, dus ze had beter naar de V van verrekijker of de T van telescoop kunnen gaan.”

    Best leuk zo’n alfabetisch opbergsysteem. Jullie fantasie slaat continue op hol omdat alle mogelijkheden besproken moeten worden. kijken jullie dan bij de H van herhaling van zetten of bij de G van grappen, die dan weer onderverdeelt moeten zijn, want ja, je hebt de D van domme, de U van uitgemolken, de N van niet origineel meer, de V van veelgebruikte en gewoon de S van slechte.
    Ik heb geen idee of jullie meer blogs zo ‘bekritiseren’ maar na er twee (de aanleiding van deze én deze,red.)gelezen te hebben heb ik het wel gezien, jullie ‘humor’ is niet de mijne. Weinig origineel en vooral niet leuk meer na voordurende zelfde opmerkingen, maar ja een ‘writers-block’ overkomt zelfs de beste schrijvers…….

  5. Kirsten says:

    Ook ik ben halverwege afgehaakt..
    Jullie eerste reactie op Ingrid’s blog ‘Je moet maar nix beters te doen hebben’ slaat wat mij betreft vooral op de dit stukje…


Opinieleiders.nl © 1999 - 2021 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere
WordPress 4.7.21 RSS-feed/RSS-feed reacties