Fiets geen alternatief voor auto

Ga toch fietsen!, roept Sargasso. Wij kennen die uitdrukking als alternatief voor ‘Rot een eind op’, ‘Krieg maar ‘n dikk’n’ en woorden van gelijke gestrekking en wij waren al na het lezen van de leader geneigd hem toe te passen op het sargassostukje, maar in plaats daarvan gaan we het stukje met u kloosrieden. Daar gaan we:

ACHTERGROND – Het is weer druk op de fietspaden deze zomer. Het wordt zelfs dringen met al die recreërende en sportieve fietsers.

Dat is heel vervelend, maar wij hebben daar geen last van, want wij pakken lekker de auto, behalve als we ons op loopafstand van ons buitenshuis gelegen doel bevinden. Binnenshuis pakken wij nooit de auto.

Als het niet te ver is, kun je beter gaan lopen

Als het niet te ver is, kun je beter gaan lopen

Maar waarom nemen ze naar hun werk allemaal de auto?

Omdat ze haast hebben, omdat de auto veel comfortabeler is dan de fiets, of omdat ze geen enkele reden hebben om niet met de auto te gaan, bijvoorbeeld. Wij durven te wedden dat de GroenLinkse kneus die het stukje geschreven heeft nu gaat betogen dat ze beter kunnen gaan fietsen, waarbij eerder genoemde titel een beetje een weggevertje is, dat geven wij grif toe.

De Nederlander reist dagelijks gemiddeld zo’n 35 kilometer. Daarvan legt hij 75 procent af met de auto en circa 7,5 procent met de fiets – 33 procent op afstanden tot 7,5 kilometer.

De schrijver van het stukje kent ‘How to lie with statistics‘ niet, of hoopt dat u en wij dat niet kennen. Dat is fout.

Terwijl het aantal fietskilometers is toegenomen blijft het aandeel van de fiets in het verkeer stabiel.

Het is toch wat. Maar wat is het?

In steden wordt wel meer gefietst, maar op het platteland minder.

Ja, hehe: op het platteland zijn de afstanden groter. Bovendien kun je in de stad je auto nergens kwijt, tenzij je je blauw wenst te betalen, dus ga je niet voor je plezier met je wagen naar de stad. Vraag de winkeliers in het centrum van Amsterdam of Utrecht maar eens hoeveel klanten ze zijn kwijtgeraakt doordat automobilisten de stad uitgepest zijn. Als u in het centrum van Amsterdam of Utrecht nog een winkelier kunt vinden tenminste.

In vergelijking met een aantal andere Europese steden springt de hoofdstad van “fietsland Nederland” er al niet meer uit.

Dat verbaast ons nix, maar dat komt dan weer doordat ook er ook in ons minst favoriete dorp nog steeds mensen wonen die naar hun werk moeten en haast hebben, of andersom. En als je haast hebt, pak je de auto. Echt wel. Maar ja, zo’n eikel van Sargasso heeft nooit haast, natuurlijk. Of geen rijbewijs, dat kan ook.

Het aandeel van de fiets in het woon-werkverkeer blijft ook constant, 25 tegen 60 procent voor de auto. Dat berekende het CBS in 2007.

Maar daar is een hele crisis overheengekomen, dus moet het CBS opnieuw gaan rekenen en dan weten we nog nix. In ieder geval niet wat we met die cijfers zouden moeten.

Het gaat dan vooral om korte ritjes tot vier kilometer.

Snappen we niet. Heeft het CBS alleen berekeningen uitgevoerd met betrekking tot die korte ritjes? Woont heel Nederland op minder dan vier kilometer van zijn werk? Of heeft het CBS iets berekend dat het ook op zijn klompen had kunnen aanvoeren, namelijk dat je op de fiets gaat als dat sneller is dan met de auto, omdat het zoeken van een parkeerplaats zo lang duurt?

Ook eind 2012 rekenden de ondertekenaars van een convenant voor het gebruik van de fiets in het woon-werkverkeer nog steeds met een kwart fietsers. Dat aandeel zou de komende tien jaar moeten stijgen tot 30 procent.

Waarom zou dat moeten?

Is het tegenwoordig nog mogelijk om mensen uit de auto te krijgen?

Want daar gaat het bij die knurften van Sargasso altijd om: automobilistje pesten. Welnu, wat dat betreft heeft Rijkswaterstaat allang de oplossing gevonden: om mensen de auto uit te krijgen, sluit je gewoon de weg af, zogenaamd wegens werkzaamheden.

Hoe kan de fiets weer een rol gaan spelen als standaardvervoermiddel in de dagelijkse verplaatsingen naar werk, school of vrijetijdsbesteding?

Niet. De fiets is namelijk niet praktisch genoeg, behalve voor korte afstanden.

Biedt de crisis hier wellicht ook een kans?

Neen dus.

De Fietsersbond probeert in samenwerking met bedrijven in het project Rij2op5 werknemers te stimuleren om twee dagen per week de fiets in plaats van de auto te nemen.

De Fietsersbond kan de pot op. Hoewel: als de Fietsersbond ervoor zorgt dat de extra reistijd wordt betaald als werktijd, met een vijftig procent toeslag, zijn er misschien wel mensen te vinden die dat geld graag in de zak steken. Wij denken alleen niet dat de bedrijven dat gaan betalen. Neen.

Een ander project is Fiets filevrij.

Ongetwijfeld ook gedoemd te mislukken.

Op een aantal trajecten waar mensen vaak in de file staan wordt sinds een paar jaar gewerkt aan comfortabele snelfietsroutes.

Bedacht door een fietsfanaat met een rare definitie van comfortabel. Er bestaat niet zoiets als een comfortabele snelfietsroute, omdat fietsen nu eenmaal niet comfortabel is en snelfietsen al helemaal niet. Daarom staan mensen liever comfortabel in de file, radiootje of CDtje erbij aan, kopje koffie erbij, Beetje TV kijken, eventueel, afijn, verzin maar wat. En een autostoel zit lekkerder dan een fietszadel, ook nog eens.

De snelfietsroute Den Haag-Leiden is dit voorjaar geopend.

En wordt overwoekerd door gras, terwijl de konijnenpopulatie er explodeert doordat dit officieuze stiltegebied annex natuurreservaat nog niet is ontdekt door jagers en stropers.

De elektrische fiets biedt in dit soort projecten een nieuwe kans.

Maar niet heus, want op een elektrische fiets zit je ook niet lekker en een elektrische fiets heeft een verplichte maximumsnelheid die lager ligt dan die van de eerste de beste ambtenaar, dus dat schiet niet op.

Met fiscale hulp kan de aanschaf van zo’n fiets via de werkgever makkelijker worden gemaakt.

Doe maar niet. Zonde van het belastinggeld.

Op een aantal plaatsen kun je een e-bike vier weken proberen.

Waarom zou je? Het blijft een fiets.

In Brabant heeft een project ter bevordering van het fietsgebruik in woon-werkverkeer positieve resultaten opgeleverd volgens een rapport van TNO.

Zo. Wij zijn onder de indruk. Positieve resultaten maar liefst.

‘Automobilisten die met een beloning worden verleid om te gaan e-fietsen merken dat aan hun gezondheid. Ze voelen zich fitter dan voordat men ging fietsen.

Nou en? Toen wij nog aan sport deden, hadden we ook een betere conditie dan tegenwoordig, maar die conditie hadden we alleen nodig als we aan sport deden, dus toen zijn we daarmee gestopt en hadden we een heleboel tijd over om leuke dingen te doen. Tochtjes maken met de auto, bijvoorbeeld.

Het gebruik van de e-fiets neemt ook na langere tijd nauwelijks af.’

Gelul. Wacht maar tot het een paar keer stevig regent.

In Enschede en Den Haag belonen bedrijven fietsers die hun auto thuislaten en zo een bijdrage leveren aan het oplossen van parkeerproblemen (VogelvrijeFietser juli 2013).

Dat is heel lief van die bedrijven, maar ze zouden beter een paar parkeerplaatsen kunnen aanleggen. Het is even een investering, maar op termijn wel voordeliger.

Gezondheid is een veel gehoord motief voor de overstappers.

En geld. Vooral geld, waarschijnlijk. Wij weten van een bedrijf waar de werknemers gesubsidieerde fietsen konden aanschaffen en waar sommige werknemers er zelfs wel een paar kochten. En met winst doorverkochten, maar dat zeiden ze niet tegen de directie, de boekhouding of de belastingdienst.

Het is een argument dat ook werkgevers wel aanspreekt om fietsers te faciliteren, soms ten koste van de autovergoeding.

Ja, want als werkgevers geld in de zak kunnen houden, is elk argument meegenomen.

Het woon-werkverkeer per fiets kan een uurtje joggen per dag vervangen, waarmee ook het tijdsargument tegen het fietsen vervalt.

Gelul. Fietsen is een tamelijk efficiënte manier van voortbewegen, met als gevolg dat het woon-werkverkeer per fiets alleen een uurtje joggen kan vervangen als de desbetreffende werknemer op drie uur stevig doorfietsen van zijn werk woont, waarmee het tijdsargument tegen het fietsen in een ander daglicht komt te staan. Maar ja, wat weet zo’n Sargassowijsneus nou van sport en verbranding? Nix toch?

Redenen genoeg om te gaan fietsen.

Nou, neen.

Financiële voordelen voor alle partijen.

Niet voor de werkgever, niet voor de belastingdienst en zolang de reistijd niet betaald wordt ook niet voor de werknemer. Voor wie dan eigenlijk wel?

Overheden en maatschappelijke organisaties doen hun best.

Doe maar niet, dan. Verspilde moeite.

En toch….blijft het voor veel mensen moeilijk de auto te laten staan.

Omdat de fiets dus geen alternatief is, daarom.

Voor de gezondheid van anderen beklimmen dappere fietsers de hoogste bergen.

“Dappere fietsers”? Aandachtsgeile uitslovers. Als je dan geld wilt inzamelen voor het goede doel, blijf dan lekker thuis en maak de uitgespaarde reissom over naar het goede doel in quaestie. Verkoop je veel te dure racefiets en stuur de opbrengst naar het goede doel. En hou je bek erover, want goeddoen doe je pas goed als je het in stilte doet. En anoniem.

Het idee dat je een enorme klap kunt maken voor de nationale gezondheid, het milieu en de economie door twee keer per dag een stukje te fietsen en de auto alleen te gebruiken voor de lange afstanden lijkt in dit door autoverkeer verstopte land nog steeds een brug te ver.

Doordat het een absurd idee is. Zou het niet?

Ziet iemand een oplossing?

Vast wel. Zo’n schijnprobleem leent zich uitstekend voor borrelpraat en borrelpraat levert altijd talloze oplossingen op. En nu gaan we even tanken.

* NOOT VAN UW CAPTAIN: Stommeling Jones is de auteur van ‘Leer uzelf autorijden (een handleiding)‘. Of dat iets afdoet aan zijn betoog zal ons een rotzorg zijn. EINDE NOOT *

24-07-2013 12.55 | Door: Stommeling Jones | Categorie: Automobilisme, Taal

Reactieveld gesloten.


Opinieleiders.nl © 1999 - 2021 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere
WordPress 4.7.23 RSS-feed/RSS-feed reacties