Peter Breedveld: “Die jihadstrijders, die dóen tenminste iets”

Die jihadstrijders, die dóen tenminste iets‘, schreef Peter Breedveld meer dan een jaar geleden. Wij moesten daar onmiddellijk aan denken toen wij dit lazen: ‘French Jihadist arrested in shooting at Jewish museum in Brussels that killed 3‘.

Omdat wij de eerste reactie van Peter ‘naar mannetje‘ Breedveld op de moorden in Brussel gelezen hadden op Twitter, waren wij natuurlijk reuze benieuwd wat hij nu zou zeggen, nu de vermoedelijke dader uit de moslimterroristische hoek afkomstig bleek, iets waar Peter Breedveld al bang voor was:

De slachtoffers in Brussel zelf, daar geeft niemand om. Nee, iedereen hoopt dat de dader een moslim is, of een neonazi.

Peter Breedveld geeft ontzettend om de slachtoffers

Peter Breedveld geeft ontzettend om de slachtoffers

Zou Peter ‘ik ben geen antisemiet‘ Breedveld afstand nemen van zijn uitspraak over die jihadstrijders, of in ieder geval uitleggen dat hij het zo niet bedoeld had? Dus niet. Noch op Twitter, noch op zijn webzijde liet hij iets in die richting horen.

Omdat wij zo’n donkerbruin vermoeden hadden dat hij zat te hopen dat het niemand opgevallen was, of dat de bui wel zou overdrijven, hebben wij toen de beide koppen aan elkaar geplakt en zijn de aldus ontstane visuele samenvatting gaan rondtwieten.

Peter Breedveld is een idioot

Peter Breedveld is een idioot

Niet geheel onverwacht waren er mensen die het voor Peter Breedveld opnamen. Wij vermoeden hier te maken te hebben met fans van genoemde Breedveld, daar die niet veel kritische zin hebben. Eén van hen beweerde zelfs dat er sprake zou zijn van een “goed genuanceerd verhaal”.

Aangezien wij nooit te beroerd zijn om een fout toe te geven, wat des te makkelijker is daar wij nooit fouten maken, hebben wij op dat moment besloten dat verhaal van Peter ‘hup de jihadstrijders’ Breedveld te gaan kloosrieden, als dat tenminste nog niet gebeurd was. Welnu, dat was nog niet gebeurd, en volgens De Grote Vrager wel hierom:

Wij gaan onze tijd en energie vanaf nu zoveel mogelijk aan andere dingen besteden en zo af en toe, als Peter ‘ik kan nu eenmaal niet anders’ Breedveld weer eens een heel dom stukje geplaatst heeft, of zelfs nog dommer dan gewoonlijk, gaan wij dat misschien nog wel kloosrieden, maar vandaag bijvoorbeeld beperken wij ons tot het signaleren van zijn domme stukje ‘Die jihadstrijders, die dóen tenminste iets‘ en constateren dat het meer van hetzelfde is, met als gevolg dat onze kloosried ook meer van hetzelfde zou zijn.

Meer van hetzelfde dus. We zijn benieuwd, dus daar gaan we:

Al zolang de mensheid in groepen de aarde afstruint, op zoek naar voedsel en een schuilplek voor als het regent, wordt van jongemannen verwacht dat zij hun leven in de waagschaal stellen voor die groep.

Een boude bewering om mee te beginnen. Zo zonder bron of vindplaats kunnen wij hier nix mee, behalve ervan uitgaan dat het de basis gaat vormen voor een ongetwijfeld warrig betoog.

Ze moesten op mammoetenjacht en ze moesten vechten tegen jongemannen uit andere groepen, die hun schuilplek te dicht naderden.

Wij meenden begrepen te hebben dat de jagers en verzamelaars vooral leefden op vruchten, groenten en onkruid en zich over de hele wereld verspreid hebben omdat de verschillende groepen graag zo ver mogelijk bij elkaar uit de buurt bleven, maar dat zouden we even moeten nakijken en als Peter ‘zo zie ik dat’ Breedveld het zo ziet, ziet hij het zo en doen feiten er toch niet toe.

In die tijd – stel ik me zo voor – wist een jongeman nog waar hij het voor deed.

Zou dat zo zijn? Wist een jongeman in die tijd überhaupt dat hij bestond?

Als er geen mammoetvlees werd gescoord, ging iedereen dood van de honger en als concurrerende groepen niet werden weggejaagd, ook.

Onzin. Als ze per se vlees wilden eten, waren er genoeg andere dieren en de aarde was buitengewoon dunbevolkt, met als gevolg dat concurrerende groepen makkelijk naast elkaar konden leven in hetzelfde gebied. Zo groot waren die groepen niet.

Maar in de afgelopen drie, vier millennia zijn de doelen steeds abstracter geworden.

Merkwaardig. De mammoet is ongeveer vierduizend jaar geleden uitgestorven, dus volgens de theorie van Peter ‘geschiedenisfilosoof’ Breedveld viel er op een gegeven moment geen mammoetvlees meer te ‘scoren’, dus had de mensheid kort na de mammoet het loodje moeten leggen. Nou ja, hij kletst wel vaker uit zijn nek.

Gingen jongens vechten voor roem en glorie, toen voor God, voor hun heer, voor hun vaderland en uiteindelijk voor ideeën.

Jongens? Het ging toch over jongemannen? En de meeste jongens en jongemannen gingen helemaal niet vechten. Het grootste deel van de tijd vocht er niemand. Even een leuke tussendoor, uit de tijd dat het vechten in Europa aan huurlingen werd overgelaten: weet u waarom de commandant in die tijd het krijgsgewoel vanaf een heuvel gadesloeg? Omdat hij de huurlingen in de gaten moest houden. Als die namelijk uit zicht verdwenen, bestond de kans dat ze iemand tegenkwamen die met een grotere buidel stond te rammelen en voor je het wist, kwamen je eigen huurlingen terug in dienst van de tegenstander.

Vrijheid, democratie, rechtvaardigheid.

Daar hebben maar weinig mensen voor gevochten, dus ook maar weinig jongens en jongemannen.

Onder het mom van die smoezen hebben vele honderden miljoenen mannen en vrouwen zich een afschuwelijke dood in laten jagen, of nog erger: zich zo afzichtelijk laten verminken, dat de rest van hun leven een hel was, verschoppelingen van diezelfde gemeenschap waarvoor zij zich hadden opgeofferd.

Waar heeft die man het over? En wat hebben die vrouwen er ineens mee te maken?

Waar ging de Eerste Wereldoorlog eigenlijk over?

Daar zijn boekenkasten over volgeschreven en wij weten vrij zeker dat Peter ‘ik schrijf liever dan dat ik lees’ Breedveld niet een van die boeken gelezen heeft.

Jonge mensen werden door de overheid, die verondersteld werd ze te beschermen, de best mogelijke voorwaarden te scheppen voor een mooie toekomst, de loopgraven, de kogelregens, de bajonetten, de wolken mosterdgas ingejaagd om te vechten voor een symbool.

Dat is geen antwoord op de vraag. In ‘The Penguin Dictionary of Twentieth-Century History 1900-1991’ (ISBN 0-14-051264-0) vinden wij op bladzijde 426:

The immediate cause was the spread of Balkan nationalism […]

Dat is ook geen antwoord op de vraag, maar het komt wel dichter in de buurt.

Onze eigen Nederlandse jongens gingen in Nederlands-Indië vechten en sterven voor een misdadig regime van onderdrukking, uitbuiting en rassensegregatie.

Onzin. Er waren weigeraars, lang niet iedere jongen hoefde en de meesten die gingen, kwamen heelhuids terug.

Nederland werd door de hele wereld veroordeeld, maar tot op de dag van vandaag wordt ons voorgehouden dat het ging om ‘politionele acties’ tegen bloeddorstige slechteriken.

Door wie wordt ons dat voorgehouden?

Nog steeds sturen we ‘onze jongens’ (en meisjes) de hel in om te vechten tegen rook en spiegels, tegen een vijand die alleen in de media bestaat, of die Amerikaanse oliebelangen bedreigt.

Dat doen “we” helemaal niet.

‘Voor vrijheid en democratie’ heet dat dan.

Wanneer heeft het Nederlandse leger voor het laatst gevochten? En dan bedoelen we niet die dronken mariniers die het jaarlijks in Noorwegen opnemen tegen al dan niet dronken dorpsbewoners, of de veldslag die uitbreekt in de kantine als de gevulde koeken op zijn, maar echt gevochten, als leger, tegen een buitenlandse vijand. Wanneer was dat? En was dat “voor vrijheid en democratie”?

In naam van die vrijheid en democratie worden de afschuwelijkste oorlogsmisdaden gepleegd, maar dat horen we pas achteraf.

De laatste gelegenheid waarbij het Nederlandse leger zich aan oorlogsmisdaden schuldig gemaakt zou hebben, was de Tweede Politionele actie, in 1949, dachten wij, maar wij houden het niet zo bij, eerlijk gezegd. Peter ‘ik lul maar wat’ Breedveld ook niet, dus onze gok is al beter dan de zijne, want hij noemt niet eens een jaartal. Hij lult maar wat.

Onze jongens worden evengoed als helden beschouwd en de media blijven enthousiast de staatspropaganda rondpompen die ons moet doen geloven dat onze vrijheid wordt bedreigd door een onzichtbare vijand, die allang niet meer voor onze grenzen staat, maar die zich in ons midden bevindt en handig gebruik maakt van onze grote zwakte, onze tolerantie!

“Onze jongens” worden bij ons weten niet als helden beschouwd. Wij zijn ons ook niet bewust van staatspropaganda, ook een jaar geleden niet, tegen een vijand die misbruik zou maken van “onze tolerantie”. En Peter Breedveld noemt geen voorbeelden, dus al dat geschreeuw van hem is slechts een scheet in een netje.

Vechten voor vrijheid en democratie is voor ons volledig legitiem.

Wie “ons”? En wat moeten wij verstaan onder “vechten voor vrijheid en democratie”?

Sterven voor idealen vinden we nog steeds het hoogst haalbare – voor andermans kinderen.

Wie “we”? Dit soort opmerkingen geeft enig inzicht in de denkbeelden van de schrijver, maar meer ook niet.

De rouwende ouders van jonge soldaten die zijn gestorven in Afghanistan, zien we niet of nauwelijks op televisie of in de krant.

Peter Breedveld rekt de definitie van hel en van vechten een beetje op. De Nederlandse militairen waren helemaal niet in Afghanistan om te vechten:

Zij zouden zich in beginsel twee jaar lang bezighouden met het bevorderen van stabiliteit en veiligheid in de provincie.

Het aantal slachtoffers in Afghanistan valt trouwens best mee en waarom wij de rouwende ouders op televisie of in de krant zouden moeten zien, ontgaat ons. Zou Peter Breedveld trouwens niet weten dat de dienstplicht is opgeschort en dat Nederland dus de facto een vrijwilligersleger heeft? Terug naar zijn text:

En wat dan nog?

Inderdaad.

Democratie is niet voor mietjes.

Wie zegt dat, en wat heeft dat ermee te maken?

We moeten offers brengen.

Van wie moet dat?

Peter ‘die jihadstrijders, die dóen tenminste iets’ Breedveld schetst hier een sfeer die volgens onze waarneming niet overeenkomt met de sfeer in Nederland en die ook een jaar geleden niet door ons is aangetroffen.

Waarom is iedereen dan zo verontwaardigd over een klein aantal jongeren – ‘tientallen’ lees ik in de pers – dat naar Syrië trekt om daar te vechten tegen een wrede dictator?

Kijk, nu gaat hij de geschetste sfeer gebruiken voor zijn eigenlijke betoog. “Iedereen” is zwaar overdreven en de reden voor het vertrek van Peter’s helden naar Syrië is flauwekul. Die sukkels gingen en gaan namelijk niet om te vechten tegen een wrede dictator, maar voor het voeren van een ‘heilige oorlog’, die zij ‘jihad’ noemen.

Waarom worden nu wel rouwende ouders ingezet om de staat te bewegen daar iets aan te doen?

Geen idee. Werden (meer dan een jaar oud, dat stukje) die ouders ingezet? Zo ja, door wie?

Waarom is het zo schokkend dat een bepaald aantal Nederlandse moslims deze ingebeelde vrijheidsstrijders als helden beschouwt?

Wij vonden en vinden dat niet zozeer schokkend, alswel dom. Wij vinden het dom omdat die zelfbenoemde jihadisten geen helden, maar sukkels zijn. Wij kunnen ons echter wel indenken dat er Nederlanders zijn die het geen goed idee vinden om zelfbenoemde jihadisten in Syrië te gaan leren schieten en ze dan vervolgens met hun nieuwe vaardigheden te laten terugkeren naar Nederland, alwaar ze de lokale ongelovigen te lijf kunnen gaan. Wij kunnen ons ook indenken dat Nederlanders die bang zijn voor terugkerende zelfbenoemde jihadisten het schokkend vinden dat er in Nederlands moslims rondlopen die die zelfbenoemde jihadisten als helden beschouwen en eventueel een helpende hand zouden willen bieden.

Waarom worden deze jongeren voorzien van het afschrikwekkende etiket ‘jihad-strijders’?

Omdat ze naar Syrië gaan voor de ‘jihad’, en nergens anders om. Zou Peter ‘ze gaan voor de democratie’ Breedveld zelfs maar één voorbeeld kunnen geven van zo’n moslimsukkel die naar Syrië is gegaan ‘voor vrijheid en democratie’?

De afgelopen maanden – of misschien is het al meer dan een jaar; ik weet niet eens meer uit mijn hoofd wanneer de burgeroorlog in Syrië begonnen is – zijn we bestookt met foto’s van verminkte Syrische lijken en dode Syrische kinderen.

Is dat zo? We hebben wel wat foto’s gezien, maar “bestookt” lijkt ons toch echt overdreven.

Het gebrul van morele verontwaardiging was niet van de lucht.

Waar niet? Wij hebben het niet gehoord.

“Dit gebeurt daar en wij doen niks!”

Komt ons niet bekend voor.

“Kinderen sterven en wij kijken toe!”

Neen, niet gehoord.

Wat stellen al die stukkiestikkende dominees zich eigenlijk voor bij ‘iets doen’?

O, wacht: Peter ‘eens gerefomeerd, altijd gereformeerd’ Breedveld leest de Trouw, de krant voor godsdienstwaanzinnig Nederland, en wij niet. Vandaar dat wij van nix weten.

Een girorekening openen?

Doe wat je niet laten kunt.

Luxe brunchen voor Syrië?

Ach, welja.

Een slagzin laten drukken op een T-shirt?

´Visit Syria, The Cradle of Civilizations’

Of had Obama weer een paar blikken kansarme Amerikaanse jongeren moeten opentrekken om zich in Syrië aan stukken te laten schieten zodat wij ons weer goed kunnen voelen over onszelf?

Wij begrijpen niet helemaal hoe Peter Breedveld redeneert. Als Nederland in Nederlands-Indië een binnenlandse operatie uitvoert, mag dat niet, maar als de godsdienstwaanzinnigen in Syrië het aan de stok hebben met een dictator, moeten de Amerikanen weliswaar het leger sturen om de godsdienstwaanzinnigen te steunen, maar dan mogen de soldaten geen kansarme jongeren zijn, zoiets. En daarna voelen “wij ons weer goed over onszelf”? Geen idee wat hij bedoelt.

Helden zijn mensen die willens en wetens grote risico’s lopen om anderen te helpen.

Wij hebben ons nooit zo verdiept in het heldendom, maar Peter ‘alles wat ik weet, weet ik uit stripboekjes’ Breedveld heeft er een hele studie van gemaakt, waarna hij tot de conclusie is gekomen dat hijzelf een superheld is. Dat is heel sneu, maar het wil niet per se zeggen dat zijn definitie van helden klopt.

Of de Nederlandse jongeren, die in Syrië vechten, daadwerkelijk anderen helpen of de boel alleen maar verergeren of aan de verkeerde kant strijden, dat zal de geschiedenis uitwijzen.

Dat zal best, maar het doet er niet toe. Peter ‘de islamapologeet’ Breedveld heeft het belangrijkste punt gemist, of met opzet verdraaid, wat het nog erger maakt: de zelfbenoemde jihadstrijders gingen en gaan niet naar Syrië om anderen te helpen, maar om een heilige oorlog te voeren.

Maar zij ze laten zich niet sturen door een overheid die ze een rad voor ogen draait, ze voorliegt over ‘vrijheid’ en ‘democratie’.

O, dus dan mag het?

Dit is hún keuze, hún leven, hún ideaal.

Hún domheid.

Ik vind ze dwaas, mij lijkt het zinloos en absurd om jezelf aan te bieden als kanonnenvlees, te eindigen in een anoniem graf, maar ik vind ze ergens ook wel helden.

“Ik vind ze ergens ook wel helden.” Hij zegt het en vermoedelijk meent hij nog ook.

We hebben ze nooit krokodillentranen zien huilen op de opiniepagina van de Volkskrant, verpletterend in orde zien zijn vanaf hun zelfgebouwde kansels.

Wie wel dan?

Ze gaan gewoon iets doen.

“Ze gaan gewoon iets doen.” Het staat er echt. “Ze gaan gewoon iets doen.” Ze gaan een heilige oorlog voeren, omdat ze dom zijn, maar dat mag van Peter ‘die jihadstrijders, die dóen tenminste iets’ Breedveld, omdat ze ‘tenminste iets doen’.

En wij, wij doen weer niks.

Wij voelen ons niet aangesproken.

Wij hebben er alleen weer een makkelijke mening over.

Hij zal zichzelf bedoelen.

En dat is het natuurlijk ook: Peter ‘die jihadstrijders, die dóen tenminste iets’ Breedveld bedoelt zichzelf. Sinds zijn Grote Draai zit hij in de islamapologetische hoek en moet hij zich in zijn ogen voortdurend verdedigen tegen allerhande aanvallen. Hij zou graag journalist zijn, maar is blijven steken in een lullig baantje als schoolkrantredacteur, dus moet hij zijn Grote en Belangwekkende Opinies in zijn vrije tijd de wereld inslingeren. Verder is het een eersteklas slapjanus en een lafaard. Dat alles tezamen leidt ertoe dat hij het gevoel heeft dat hij iets zou moeten doen, kan niet schelen wat, of waaraan, maar dat hij niet van zijn luie reet af te branden is, waardoor hij zichzelf opzadelt met een hele hoop schuldgevoel, wat hij dan weer afreageert in zijn stukjes. En tsja, dan gaat hij rare dingen roepen: “Die jihadstrijders, die dóen tenminste iets”, bijvoorbeeld.

4-06-2014 13.46 | Door: Cpt. Iglo | Categorie: Arabische wereld, Boeken, Geschiedenis, Godsdienstwaanzin, Israël, Rechten, Terrorisme, Twitter

Er zijn 3 reacties op “Peter Breedveld: “Die jihadstrijders, die dóen tenminste iets””

  1. Neusaap says:

    Goed dat jullie dat artikel van PB even memoreren. Hij wringt zich in steeds vreemdere bochten om zijn gelijk te halen. Zie ook dat rare stukje over boko haram. Ik vermoed dat hij nu zelf wel inziet dat ie zich gedeisd moet houden want momenteel produceert alleen nog maar nietszeggende stukjes over sex. Moet er niet aan denken met die blekebek

  2. Jack L. says:

    Iemand noemt Peter “ik ben een zwart/wit-denker” Breedveld ‘genuanceerd’?!?!?!

    Het spijt me voor de moeite die Cpt. Iglo heeft gedaan om het stuk te kloosrieden, maar van die uitspraak moet ik even bijkomen.

  3. Peter-John says:

    Superheld Peter gaat aangifte doen tegen Yoeri Albrecht, zelfs zijn huis verkopen en dan ook nog naar Sudan om Meriam Ibrahim uit haar cel te bevrijden.
    Zou hij zijn supermanpakje aan hebben wanneer hij dat alles schrijft of zou alleen de fles naast hem staan?


Opinieleiders.nl © 1999 - 2019 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere
WordPress 4.7.16 RSS-feed/RSS-feed reacties