Lance Armstrong veroorzaakt anorexia

Wij hebben al jaren een schijthekel aan Lance Armstrong. Voor zover wij weten heeft hij al zijn Touren op doping gewonnen en zo niet, dan niet. Waar wij vooral over vallen, is zijn eeuwige gezeik over kanker. Nou, joh, dan heb je kanker gehad en dan ben je beter geworden, wat dan nog? Wij kennen mensen die na een schedelbasisfractuur nog geheel op eigen kracht een patent voor een in onze ogen volstrekt nutteloze uitvinding hebben aangevraagd en verkregen. En wat dan nog?

Als je dan zo begaan bent met andere patiĆ«nten, doe dan gewoon in stilte veel goeds, zoals het hoort. Die aandachttrekkerij, dat ‘ach, wat ben ik geweldig omdat ik nog niet dood ben’ gedoe, daar krijgen wij bloedgolven van. Neem dan een voorbeeld aan die Nederlandse zwemmerd wiens naam ons ontschoten is. Die zei: “Ik heb de kanker niet overwonnen, dat hebben de artsen voor mij gedaan.” Of woorden van gelijke strekking. Wij hebben trouwens mensen in onze familie die gewoon gedaan hebben wat er van ze verwacht werd: die zijn aan de kanker de pijp uitgegaan, zoals het hoort. En we hebben ook een paar familieleden gehad met overleefbare vormen van kanker, die je er nooit meer over hoort, ondanks het feit dat ze het gewoon overleefd hebben, al dan niet met een paar amputaties. Zoals het hoort.

Wij hebben zelfs nog een tijd gevoetbald met iemand die zaadbalkanker gehad had. Dat wordt, of werd in ieder geval, opgelost door de desbetreffende bal weg te snijden. Wij weten niet meer hoe die jongen heette, en of hij nog leeft zal ons een rotzorg zijn, maar we citeren hier zijn tamelijk laconieke commentaar: “Ik leef nog en ik heb nog een bal over. Wat lullen we dan? En nu de wei in.” Zo zien wij dat graag. Maar de aandacht trekken met iets dat al zo lang voorbij is? Daar kotsen wij van. En dan ook nog “integer” (hoorden wij net bij de tourproloog de commentator zeggen) niet gaan trainen maar naar een ziekenhuis gaan, maar wel alle journalisten inlichten en een paar cameraploegen meenemen? Daar kotsen wij ook van. Als wij ooit anorexisch worden, is het dus de schuld van Lance ‘oh, oh, oh, wat ben ik zielig maar toch integer’ Armstrong. En mogen we dan nu even een teiltje, want er moet een Chinees naar buiten.

3-07-2010 19.01 | Door: Stommeling Jones | Categorie: Bezopen, Wielrennen

Er heeft iemand gereageerd op “Lance Armstrong veroorzaakt anorexia”

  1. […] geprobeerd, maar we zijn er weer mee gestopt. Ook 2010 wordt voor ons een Tourdefrancevrij jaar. Lance Armstrong doet mee en Mart Smeets doet monologen (hoewel hij schijnt te denken dat het interviews zijn). Dan […]


Opinieleiders.nl © 1999 - 2021 Alle rechten voorbehouden
Contact   Valid XHTML 1.0 TransitionalValid CSS!KuijkStrip over de zinloosheid van webloggen, onder andere
WordPress 4.7.22 RSS-feed/RSS-feed reacties